vrijdag 13 november 2009

4 muren

Daar zit ik nu vooral tussen.
Die 4 muren hier.
En niet omdat het zo moet, maar ik heb echt het gevoel alsof ik echt nog 1000 dingen moet doen hier, maar ik kom nergens aan toe.
Ik kan mezelf echt nergens meer toe zetten. Het lukt gewoon echt niet meer.
Ik ga niet even uitgebreid naar de stad om te winkelen voor kadootjes (of mezelf...).
Er moet namelijk nog gewassen worden, gestreken, gepoetst, gemaakt en opgeruimd of gekookt.
Maar ook dat lukt de afgelopen 2 dagen gewoon echt niet meer. Ik heb gisteren en vandaag een beertje gemaakt. Dat lukt wel. Want het enige wat ik nog wel voor elkaar krijg is met de hand dingen in elkaar zetten op de bank.
Dus nu staan er 2 gezellige beertjes op de kast. Een blauwe en een rode. En daar ben ik blij mee, want dan heb ik in ieder geval iets enigzins nuttigs gedaan.

Want ook voor het sint kadootje voor Kleine vent heb ik nog geen tijd gemaakt en geen ruimte in m'n hoofd. Ik heb nergens meer ruimte voor. En aan alle kanten lopen mensen aan me te trekken want er moet vanalles.


JA ER MOET IETS!!!!!!!!
ik moet gewoon nu eens een paar dagen in een hutje op de hei kunnen gaan zitten. Naaimachine mee en fotocamera. Verder niks en niemand. Niet lastig gevallen worden, niet aan tijden vastzitten. 'Smorgens kunnen uitslapen, 'savonds tot 10 uur kunnen werken als ik daar zin in heb. Of de hele dag in bed liggen, met een boek ofzo. Tot 6 uur in de kroeg hangen, zonder dat ik er dan weer om 8 uur uit moet.
Ik moet even mij kunnen zijn. Zonder consequenties. Zonder vooraf of achteraf gedoe. Ik ben er gewoon helemaal klaar mee, al dat andere zijn.

Ik kan het even gewoon niet meer. Na 2,5 jaar allerlei dingen moeten doen, waar ik niks mee kan. Niks van energie terugkrijg die ik erin stop. Alles kost alleen maar energie en die is nu gewoon weer op. Ik heb gewoon niet meer.

1 opmerking:

  1. Ooooo ja. Een hutje op de hei. Daar verlang ik ook heel vaak naar. Inderdaad, met een bed en een boek. En een grote pot thee, die niet opraakt.
    Maar soms is dat verlangen opeens weer weg. Of als er ├ęcht zo'n hutje zou staan, met de deur wijd open voor me? Dan weet ik het niet...
    Sterkte met je muren! Beschilder ze eens met een mooi uitzicht...

    BeantwoordenVerwijderen