vrijdag 12 februari 2010

LEES!

Hier kijken!
Gewoon omdat ik vind dat deze meneer, deze vader zo knap kan loggen over zijn dochter, die sinds eind december half woont in het Sophia kinderziekenhuis.

Ik heb net het hele verhaal gelezen. En daarbij heel erg moeite gehad met niet heel hard te huilen. Gewoon omdat het zo ontzettend niet eerlijk is. Ik vind het namelijk niet eerlijk dat kleine kinderen ziek worden. Niet eerlijk dat de grote mensen die gaan over onderzoek zeldzame aandoeningen vaak niet interessant genoeg vinden. En anders de grote mensen die een medicijn moeten maken, die houden niet van dure dingen maken die niet veel 'verkopen'.

En ik heb net m'n lieve Kleine Vent ingestopt, met z'n 4 max beren (kikaberen) die hij kreeg voor zijn zwemdiploma's en rapport. We hadden het er over gehad, want ik had hem die ene die hij nog 'miste' ook beloofd. En nu er ook een oranje is, willen we die ook graag hebben. Want wij hebben iets met beren. En die van KIKA, die zijn het liefste.
En dan na zo'n verhaal. Dan denk ik toch steeds: IK BOF!


Want ook al zitten we hier ook nog midden in chemo en rotzooi. De 'patient' is tenminste oud en groot genoeg om zelf alles te snappen. Weten dat vervelend ook even moet. Want het gaat over. Dat is hier al zeker.

Maar mijn lijstje (om even bij ut vorige blog te blijven) bevatte ook meer goed doen. En dat stond al in de planning. Dus ga ik morgen wat dingen regelen.

Ik ga een weggeef doen. Van iets wat voor Kleine Vent en mij soms het allerliefste is. Gewoon omdat ik vind, dat er meer gelukkige mensen moeten zijn!

3 opmerkingen:

  1. Ik heb het gelezen. Dat grijpt aan. het doet me terugdenken aan 'onze' kleine man, het zoontje van mijn zus. Hij was drie toen hij kanker kreeg. (17 jaar geleden) Je draagt de herinnering altijd met je mee. Ook de gouden momenten, die er zeker waren - ondanks alles.

    Liefs en sterkte: Aritha

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wij hebben ze ook, deze beren. Super. Al is dochter er stiekum een beetje bang voor..

    BeantwoordenVerwijderen