zondag 21 maart 2010

alle keuzes

Eigelijk ging ik nog een blogje maken, met wat meer uitleg.
Maar ik ben er klaar mee.
Ik ben het beu om mezelf constant te moeten verdedigen. Over alles, met alles, altijd en overal.
De keus die ik gemaakt heb, 7 jaar geleden. Die voor mijn kind.
De keus die ik maakte zo'n 3,5 jaar geleden. Om mee te werken aan een prachtig boek
De keuze om niet fulltime te WILLEN werken.
De keuze om niet te willen werken in de branche waarin ik gestudeerd heb.
De keuze om gewoon lekker te gaan poetsen, in plaats van hele dagen naar een scherm staren.
De keuze om in de zomervakantie niet te zoeken naar nieuw werk.
De keuze om kindlief wel naar de BSO te laten gaan, 1 middag per week.
De keuze voor een nieuwe studie.
De keuze voor een webshopje.
De keuze voor MIJ!

Ik ben het beu.
Ik heb er geen zin meer in. Ik wil niet meer constant alles uit hoeven te leggen.
De energie is op. Er is niks meer. Ik ben leeg van binnen en er is toch geen plek voor dingen.

Bij alles wat ik ooit gedaan heb, vrijwel elke keuze die ik maakte, heb ik heel hard moeten gillen om voor elkaar te krijgen wat ik gedaan wilde. Heb ik op m'n kop moeten staan om ervoor te zorgen dat mensen naar me willen luisteren.
Ik ben klaar met gillen. Als er niet naar me geluisterd wil worden, dan hou ik wel mn mond. Maar dan moet er achteraf ook geen geklaag komen.

Maar voor Kleine Vent. Voor hem Schreeuw ik nog harder dan ik ooit deed voor mezelf. Juist omdat ik weet hoeveel pijn het doet als mensen niet naar je willen luisteren, als ze je niet horen. Dus voor deze keer: Stik er allemaal maar in! Dit MOET gebeuren!

Hopelijk volgende keer een wat gezelliger blogje, maar vandaag zit het er gewoon niet meer in...

2 opmerkingen:

  1. Ik kan me goed voorstellen hoe je je voelt, moe om overal tegen te vechten. En dat je voor je kind nog veel harder je best doet dan voor jezelf. Maar moet je wel altijd jezelf verdedigen? Kun je niet gewoon doen en kiezen wat jij wilt, de rest heeft dan dan maar te accepteren.... Het is niet zo zwart-wit natuurlijk, maar altijd in de verdediging dat schiet ook niet op.

    Sterkte!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. het voelt voor mij vooral zo, denk ik.
    Als ik een keuze maak, moet ik altijd uitleggen waarom ik iets doe. En dat ik daar veel te vaak de tijd voor genomen heb, is ook mijn eigen schuld.
    Ik heb de neiging om mensen teveel tevreden te willen houden. Want ruzie is dus stom.
    Ik hou niet van mensen die niet lekker in hun vel zitten, want ik ga er in mee. Dat is lastig.

    BeantwoordenVerwijderen