zaterdag 27 maart 2010

Alles in 3

Om toch niet alles negatief te laten zijn, heb ik vandaag maar eens wat nieuws geprobeerd.
En dus kan ik sinds vandaag gewoon haken. Dat wilde ik al een tijdje.
Dus toen kindlief vanmiddag heel lief en rustig aan het kleuren was (met mij) bedacht dat ik dat toch wel zou kunnen doen. Want pappa kwan Kleine Vent ophalen vanmiddag en dan is mamma middagje 'vrij'
Waar ik dus vandaag ook lekker even vrij nam en dus ging pogen te haken. Nu is het niet perfect, maar het principe zit erin. Dus moet ik nog maar eens wat dingen erover uitzoeken en dan kan ik wel dingen maken. Behalve een vierkantje.

En ik ben nog altijd druk met bloementjes. Prettige bezigheid namelijk.
Daarbij heb ik een idee voor een shirt met dit soort bloemen erop. Lekker voor mezelf!

Ik krijg alleen door al dat gedoe met alles om me heen, gewoon geen projectje echt AF. Ergens blokkeert het gewoon compleet.

Helaas heeft al het gedoe ook terugslag gehad op Kleine Vent. Hij is helemaal van slag door al het gedoe op school. Hij is ineens weer een stuk brutaler, wil niet luisteren, probeert heel erg aandacht te krijgen op de verkeerde manieren, plaste ineens weer elke keer in bed. En vanmorgen wat het ook voor hem gewoon op. Hij was weer eens echt ontzettend brutaal en toen ik hem naar z'n kamer stuurde daarom, moest hij ineens heel erg huilen. Hij heeft 1,5 uur gehuild. Om alles. Hij was boos op alles en iedereen, alles was stom. En vooral hijzelf. Hij was stom, want het ging allemaal verkeerd. En niemand houdt van hem. Omdattie stom is.
Helaas gaat dat vast weer eeuwig duren om dat er weer uit te krijgen. Maar dat niemand van hem houdt, dat is wel gelukt.
Hij maakte zo'n week of 2 geleden een mooi boekje voor me. Met allemaal mooie tekeningen erin en mooie zinnen. Zo tekenende hij zichzelf en mij. En we zeiden allebei dat we van elkaar hielden. Ik vond dat zo schattig en lief. En dat hebben we toch maar eens bekeken vanmiddag.
Maar ik kan me zo goed voorstellen hoe hij zich voelt. Kostte me zoveel moeite om niet gewoon heel erg hard mee te huilen. Omdat het allemaal zo oneerlijk is. Dat het allemaal zo moeilijk moet.
Dus voorlopig lekker alles even laten rusten. Hij krijgt hopelijk daadwerkelijk wat meer werk op school en hoef ik niet meer elke keer om alles te vragen. Dan kan het daadwerkelijk even rusten.

Er is namelijk geen plek meer in mn hoofd voor dit soort dingen. Want alles komt in 3en. Ook slechte dingen. Helaas er nog midden in. En het moet maar eens over zijn.
En JUIST die Kleine Vent van me, die wist wel wat goed nieuws.
Want oma, die moet toch nog maar 1 keer van die medicijnen waar ze moe van wordt? Daarna is ze toch klaar, he mamma...

1 opmerking:

  1. hmm jah herkenbaar hoor dat sommige zaken je creativieteit blokkeren en er weinig tot niks meer uit je handen komt...
    Bij mij hielp het soms om het( dta wta me bezig hield) een op te schrijven, gewoon voor mezelf) en dan liet ik het een weekje rusten ofzo en kon tussendoor dan weer meer mezelf zijn.Dan na een week bekeek ik datgene wat ik opgeschreven had nog eens ... soms viel het mee/weg en soms ging ik er toch wat mee doen...
    naja beetje vaag als ik het zo opschrijf, maar t is bedoeld als kleine hulp/tip...
    Hoop dat je er wat aan hebt :-)

    BeantwoordenVerwijderen