dinsdag 13 juli 2010

Mijn vakantie


Ja, dit word dus mijn vakantie dit jaar.
Net als alle voorgaande jaren overigens.

Waar ik vorig jaar een poging deed op uit te vinden voor de hoeveelste week ik er toen was, heb ik het dit jaar maar opgegeven dat ik het ga uitvinden. Het is namelijk gewoon veel. Zoveel als dat ik oud ben of misschien wel meer. Ik kom er sinds ik 5 jaar oud ben (lekker illegaal, het is pas vanaf 6) en het enige jaar dat ik miste, was omdat er een ventje in m'n buik zat. En met zo'n maand of7,5 a 8 is het niet handig om een week lang heel erg lange dagen te maken en vrijwel niet te slapen. Daarbij met de temperaturen van toen ook gewoon niet haalbaar.

Nu is hij sinds vorig jaar oud genoeg om zelf ook een stukje van de week op dit waanzinnige plekje door te brengen.

En hij vind het leuk.(zit daar eigenwijs, zo zonder shirt) Want waar mag je als kind nu gewoon zo vies worden als je wil, zolang je s'avonds maar even onder de douche duikt is het goed. En waar mag je nu gewoon de hele dag rondlopen en rennen en spelen in het bos, nauwelijks limit aan het geluid dat je mag produceren. Het voelt namelijk ontzettend vrij.

Maar wat wij elk jaar weer tegen alle ouders van nieuwe kindjes vertellen: dat lijkt maar zo!
Want dichte schoenen met sokken zijn verplicht, tegen stukke voeten.
Zo wordt er elke avond echt wel op toegezien dat de kinderen gaan douchen, dat ze hun tanden even schrobben.
Er wordt niet gezeurd over het eten. Eten wat de pot schaft en anders niet. Dat niet is overigens niet aan de orde. Eten moet namelijk.
Drinken is nog belangrijker, er is altijd limo of water aanwezig en er worden liters thee gedronken.
Kindjes gaan nooit onbegeleid het terrein af, pas bij een jaar of 12/13 mag dit in groepsverband enzo (wegens spellen)
Er is altijd een goede EHBO aanwezig, vaak mensen die werken in die richting, maar minstens met een gedegen EHBO opleiding.
Er zit flink hierarchie in de organisatie in zo'n week. Je kunt enkel hoger klimmen (als je zou willen) door vaak mee te gaan en te laten zien dat je het goed kan. Dus niemand staat er zomaar.

Het is dus net een groot bedrijf. Met regels en wetten, maar dan net een beetje anders dan onze grote boze buitenwereld. Gek doen mag, is een beetje een verplichting, maar het voelt niet zo. Iedereen is namelijk gek aan het doen en dan val je niet meer op.
En dat elk jaar weer, elke zomer 7 keer een week.
Elke week frisse mensen en nieuwe gezichten, zowel bij kinderen als leiding.
In totaal dit jaar zo'n 2861 kinderen in de leeftijden tussen 5/6 tot 18.
Met in totaal ongeveer 350 tot 450 leiding, zo'n 300 stafleden en dan al die ouders die kinderen komen halen of brengen.

En dan te bedenken dat in de hele organisatie van dit gebeuren, slechts 1 iemand betaald krijgt. Omdat ze dat de functie 'contactpersoon zomerkamp' erbij heeft in het bestuur van de KNGU.
Alle andere mensen die dit bedenken, uitvoeren en in goede banen leiden, die krijgen er alleen ervaring voor terug.

En mijn ervaringen zijn vooral hele leuke geweest altijd.
Je komt jezelf tegen in zo'n week. Het is fysiek zwaar, maar dat voel je pas als je op zaterdagmiddag gaat zitten. Dan komt die vermoeiheid als de man met de hamer en val je geheid in slaap. Zowel de kinderen als de leiding en staf. Het is zwaar, maar onbetaalbaar.

2 opmerkingen:

  1. Het ziet er heel gezellig uit maar waar ga je nu naar toe en van wat????

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik ga naar het Zomerkamp in Beekbergen. Dat is van de KNGU, de turnbond. Hoewel het van de turnbond is, komen er eigelijk heel erg veel kindjes die niet turnen, maar het wel erg leuk vinden.

    BeantwoordenVerwijderen