maandag 18 oktober 2010

Day 24 – Iets waar je van moet huilen

uuhmm...
sinds kleine vent er is, gaat het allemaal net wat makkelijker.
Ik kan heel erg huilen om een mooi liedje of een mooi boek.

Ik vind deze best heel moeilijk, want ik ben niet zo open. Ik ben daar allemaal niet zo van.
Maar ik weet zelf wel waar ik moeite mee heb, om alles droog te houden.
En juist dat is zo wisselend, van een zielig verhaal tot mooi liedje tot een lief liedje van kindlief.
Het is ontzettend verschillend.

Soms lijk ik net een mens.

3 opmerkingen:

  1. Hahaha. Die laatste zin ;)
    Ik ben niet echt sentimenteler geworden sinds ik heb gebaard, wel minder onbesuisd. Ik ging gisteren niet in de Vliegende Hollander met zoonlief en manlief, bijvoorbeeld. Vroeger wilde ik bungee-jumpen (is er nooit van gekomen) en deed de gekste dingen. Dat doe ik allemaal helemaal niet meer. Gek is dat! Ik heb hoogtevrees gekregen ook...

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Bungee-jumpen, dat wil ik altijd nog een keer doen. En achtbanen heb ik nooit van gehouden. Maar ik ben wel veranderd als persoon, dat wel. Ik vind dat ik meer moet, en dan vooral voor mezelf. Want als ik niet blij ben, dan is kindlief ook veel sneller vervelend.
    Maar ik ben zeker wel sentimenteler geworden.
    Of dat ik het meer durf te laten zien.
    Daar ben ik nog niet over uit...

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Hier ook meer sentimenteler sinds mijn meiske er is. Zit soms zelf te janken om een mooie, diepgaande reclame bijvoorbeeld (hebben we er niet veel van). En vind het vaak echt heel stom als ik moet janken...maar ja de tranen vloeien.

    BeantwoordenVerwijderen