woensdag 1 december 2010

Wat te doen als iedereen wat anders wil.
En vooral dan op allerlei manieren die ik niet wil.
Ik vind het ingewikkeld allemaal. Want ik weet wel dat iedereen het goed bedoeld, maar ik zit er een beetje klem mee. Ik weet zo onderhand niet goed meer wat te doen.

Nu heb ik vanaf januari 8-10 uur per week werk. Gewoon thuis, dus ideaal te combineren met kindlief.
Dan is dat eerst leuk natuurlijk, maar dan komt het: Een paar uurtjes werken is leuk natuurlijk, maar er moet ook gestudeerd worden. En voor die paar uurtjes werk kun je natuurlijk geen huis regelen.
Daar waar ik reken, kan ik wel een huis betalen, zelfs zonder werk, maar met werk zeker wel. En nu de rust er weer is dat ik straks gewoon wel werk heb, is er ook weer plek in mn hoofd voor te studeren.
Maar dan komt er ook nog: Het Schaap moet ook eens echt uitgebreid worden, er moet opgeruimd worden, de was moet gedaan, er moet geveegd, er moet wat nieuws bedacht worden. Ooh en laat ik ook maar even niet vergeten dat ik nog een IQ- en persoonlijkheidstest voor kindlief moet zien te regelen.

Dus ik stel gewoon even wat prioriteiten. Dan heeft de rest van de wereld maar even pech. Thuis op de bank met de gordijnen dicht, daar doe ik onderzoek naar eventuele nieuwe ziektekostenverzekeringen, vergoedingen voor eerstelijns psychologische hulp, tandarts vergoedingen, zoek ik uit waar ik kindlief dan wil laten testen (want de door velen voorgestelde instelling staat me eigelijk wel tegen) en probeer ik ondertussen nog wat opdrachten binnen te slepen, voor wat extra inkomsten. Helaas moet de studie nu heel even wachten, maar vanaf januari ga ik weer vol aan de bak. M'n onderzoek voor het eerste jaar is inmiddels wel al bijna klaar. Dat doe ik nog wel tussen de bedrijven door.

Alles met 2 doelen: een eigen plekje en een kind dat gelukkig is.

Dat lijkt me toch allemaal niet teveel gevraagd?

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen