woensdag 31 maart 2010

Goede dagen, zelfs met regen...

Ik heb vandaag een hele fijne goede dag.
Kindlief was vanmorgen om te zoenen zo lief. Niks te zeuren, niks 2 keer zeggen. Braaf etend en aankledend moesttie namelijk luisteren naar wat ik aan het voorlezen was.
Kleine vent is helemaal fan van meneer Paul Biegel. En dan met name het boek dat hier sinds zijn 4e in de kast staat: 'Juttertje Tim'
En inmiddels het afgelopen 1,5 jaar al 4 keer voorgelezen en opnieuw blijft het spannend. En gelukkig voor mamma leest het ook prettig voor.

Na kind op school gezet te hebben (en even z'n extra rekenboek nagekeken) en na de boodschappen, toch nog even het winkeltje van Het Leger Des Heils in. Die zijn hier letterlijk op de hoek en ik kom er vaak langs. Eigelijk wilde ik niet gaan kijken. Maar toen ik langsliep en uit gewoonte toch even een blik naar binnen wierp, viel m'n oog op iets wat gewoon bekeken moest worden.
En uiteindelijk heb ik het ook maar meegenomen. Want zeg eerlijk, een echte jaren 70 jurk, ook nog in mijn maat! en dat voor €3,50.
Ik keek er even goed naar, schatte ongeveer de maat en dacht: die past vast wel, nu nog kijken offie staat. Alssie niet staat dan maak ik er iemand anders heel gelukkig mee.
Maar hij staat leuk. Ookal kunnen de knoopjes niet verder dicht (en zo'n grote voorgevel heb ik echt niet! helaas) Maar het staat leuk en hij zit best goed.


Smiddag heerlijk pannenkoeken gemaakt en lekker gegeten. kindlief aangelijnd aan de WII. Met dat heerlijke apparaatje waardoor je ook echt moet 'lopen' (meer marcheren op je plek) is het nog echt fysiek. En daarbij is het een nieuw spel, dus moet er echt heel erg over nagedacht worden. Tussendoor even goed drinken en mamma helpen met de kast nog verder leegruimen. Inmiddels nog 3 vakken leeg. Al over de helft.

Helaas nog wel ruzie met m'n webhost over m'n webmail. Hopelijk kan ik dat ook nog deze week oplossen. Dingen afhandelen enzo.

Daarbij lijkt de blokkade in m'n hoofd toch wat weg te zijn. Nu er minder zooi is om me echt druk om te maken, is het een stuk makkelijker. Zo is m'n testrok eindelijk compleet genaaid en nu enkel nog verven en stempelen enzo. Lekker uitproberen.
Daarbij werkt het patroon dus gewoon vrij goed en hoef ik weinig aan te passen voor een wel goede rok. Dus die moet er ook maar gaan komen, ookal is het niet echt weer nog.

maandag 29 maart 2010

Waarom woon ik toch in zo'n uithoek?
qua lokatie echt heerlijk hoor, weinig echte drukte en de rust is makkelijk te vinden. Elke zomer op 5 minuten van het strand en bos. Heerlijk.
Maar voor vrijwel elke officiële instantie moet ik de provincie uit. De IB-groep (pardon:DUO) zit al niet meer in zeeland met een steunpunt en nu ik zoek naar een goede testfaciliteit voor Kleine Vent, kan ik enkel buiten de provincie vanalles vinden.
Er moeten er hier zitten. Dat weet ik, omdat ik op school hoorde dat het jaar ervoor een meisje getest was, binnen de provincie dus. Maar online is er werkelijk niks te vinden. En nu kan ik ff goed googlen. Maar zelfs na 4 pogingen in termen, woorden en samenstellingen ervan, kan ik niks vinden.

Als iemand een tip heeft voor een testfaciliteit in zeeland, dan mag je het even laten weten......


Daarbij kwam juf nummer 1 enigzins bezwaard mij vertellen dat de sovatraining niet aan de orde is bij Kleine Vent, want dat doen ze pas vanaf 8 jaar.
En dat ik misschien zelf iets anders wel zou kunnen vinden voor hem, via internet ofzo. Want zij vond het heel erg dat die sovatraining niet kon.
Dat ik wel een gat in de lucht kon springen was compleet iets anders. Dan gaan ze hem zeker 1,5 jaar niet meer lastig vallen met die training. En tot die tijd maar hard werken aan het aanbod van werk voor hem. Daarbij krijgen de juffen van een deskundige een aantal handvaten over hoe met hem om te gaan. Dat heeft vorig jaar ook wonderen gedaan. Hopelijk dit keer ook. Want enkel het weer lost niet alles op.
Want het zomergevoel wel oplost, is zijn wil om mee te werken. Die wordt een stuk beter. Hij heeft vandaag zowaar een uur opgeruimd met mij. Nu is zijn kamer half opgeruimd en weer enigzins leefbaar.
En ik ben aan het grote, al dan niet immense karwei begonnen van de boekenkast leeghalen. Nu ligt er in onze rommelkamer een bank compleet volgebouwd met boeken. En dan heb ik 8 vakken leeggemaakt. Het zijn er totaal 20. Nu nog een plek vinden voor de rest.......

plaatjes

In het thema: meer plaatjes minder praatjes, nog even dit:
Kindlief die heel trots z'n oranje slip haalt:


mijn eerste poging tot haken:


Het gevolg van de bots van vandaag:
De bots bleek wat heftiger geweest te zijn dat wij in eerste instantie dachten. De buurvrouw wilde namelijk graag weten waarom haar trekhaak in onze nummerplaat zat. Een heel mooi rond putje in de nummerplaat. Dus nog ff ingewikkelder....

poging nummer 1 van de krijtjesrol, de volgende gaat wat handiger in elkaar:



En helaas wil blogje niet mee werken en krijg ik het stomme linkje voor e-mail er niet op. Maar dat gaat uiteindelijk wel lukken. Anders maak ik er zelf even iets voor.

en toen was het stuk.

Waar gisteren eigelijk alles wel goed en snel ging, zowel bij het behangen, als bij het naaien. Daar ging het vandaag helemaal mis.
Ik ging de douche even onder handen nemen met het stoomappararaat. Dus zou het sneller gaan dan normaal. Dacht ik dan. Het is wel zeker schoner, maar het duurt vrij lang en is allemaal toch wel lastig. Inmiddels 2 muren in de douche gedaan. Morgen weer een stuk.
Maar toen we even rustig iets aan het drinken waren, reed er een auto heel lief en gezellig tegen m'n moeders auto aan. Die netjes geparkeerd stond. Auto helemaal stuk. Kan niet meer rijden. Bumper en zijpaneel zit tegen het wiel aan.
Ondertussen is wel al geregeld dat de verzekering ut wel gaat regelen qua kosten. De garage is ingelicht. En morgen komen ze ut pandaatje ophalen en krijgen we een leenauto.
Nu is het nog ff afwachten of de achterste wielas nog goed is. Zo niet, dan is het lieve pandaatje misschien wel total loss. En hoewel een nieuwe wel in de planning stond, was dat toch meer richting eind van het jaar ofzo.


Qua bloggen moet ik us wat minder tikken. Meer plaatje, minder praatje. Dus om te beginnen ga ik eerst maar eens even wat dingen afhandelen.
Zo moeten de winnaars van de weggeef nog even adres doorgeven (dit kan nu! heb even een linkje voor e-mailtje geplakt hiernaast)
En alvast even een nieuw plaatje in elkaar maken voor deze woensdag. Afgelopen week is het er allemaal niet van gekomen. Deze week een nieuwe poging.
En die gekke update moet er gaan komen. Er komen zomerspullen aan. Omdat een mens nu eenmaal meer op stap gaat in de zomer, zijn er wat meeneemdingen terug te vinden straks. Hopelijk krijg ik tussen de douche schrobben, de achterkamer uitruimen en de voorkamer soppen in nog wel wat tijd om wat in elkaar te maken. Want ik heb echt 20 verschillende ideeen voor variaties op de krijtjesrol. En eerst wat dingen in praktijk gaan brengen en uittesten.
En nu toch echt eens dingen gaan afmaken. Ik heb inmiddels 4 projecten liggen die afgemaakt moeten worden. Morgen maak ik er zeker 1 af. En misschien wel 2. Ligt eraan hoe het allemaal loopt.

Vanavond even een mooi plaatje van de bots en van de krijtjesrol die wel al klaar is.

zondag 28 maart 2010

Het werkt weer!

Zo, omdat het gisteren al zo'n goede productieve dag was, met iets nieuws leren, heb ik vandaag iets gemaakt wat dus allang op het lijstje stond om gemaakt te worden.
Dus heb ik vandaag een krijtjesrol gemaakt. In mooi gestippeld rood met aan de andere kant wit met lieveheersbeesten erop. Die is voor mezelf. Voor m'n gekke krijtjes (die nu nog even kwijt zijn, maar das een andere zaak).
En Kleine Vent vond het ook wel een goed idee voor z'n kleurpotloden. Die normaal in een grote koffer zitten met ander knutsel en teken spul. Maar waar hij meestal toch zo'n kokertje pakt, leek ons allebei zo'n potlodenrol ook wel handig. Daar blijven de kleurtjes tenminste inzitten. Maar dan moest het wel een camouflage worden. Net als z'n knikkerzak. Want het blijft een echte vent, zo stoer mogelijk.

Aan het begin van de middag samen met Kleine Vent toch eens gekeken hoe dat nu zit met tafels. En omdat mamma snoepjes had gepakt om wat dingen uit te leggen, was er ineens de volle aandacht.
En wat bleek: het tafel van 1 truukje heeft hij wel door. Alleen de tafel van 2 is toch wat lastiger als je ineens alles door elkaar gooit. Want netjes zo'n tafelrijtje, dat kan meneer wel. Maar toen de door elkaar sommetjes niet in 1 keer goed gingen, was het niet leuk meer en moesten we maar stoppen.
Maar volgende week mag het weer van Kleine Vent. Zeker omdat bij elk goed antwoord in de door elkaar rijtjes er gewoon een snoepje bij hoorde.
Zolang zijn aandacht er bij is, dan gaat het wel goedkomen. Toch stiekem nog een beetje thuisonderwijs. Beperkt tot zijn aandacht en de mijne.

Sinds vandaag ook eindelijk de woonkamer helemaal geverft en behangen. Nu begint dus het schoonmaken, nieuwe rolgordijntjes ophangen, nieuwe bloempotten, nieuwe hoezen maken voor de banken. Maar gelukkig ging moederlief een heleboel daarvan doen.
Ik ga voor de badkamer morgen. Met het stoomapparaat dat er nog staat, de tegels even goed steamcleanen. 10 keer makkelijker dan schuren en nog schoner ook...

zaterdag 27 maart 2010

Alles in 3

Om toch niet alles negatief te laten zijn, heb ik vandaag maar eens wat nieuws geprobeerd.
En dus kan ik sinds vandaag gewoon haken. Dat wilde ik al een tijdje.
Dus toen kindlief vanmiddag heel lief en rustig aan het kleuren was (met mij) bedacht dat ik dat toch wel zou kunnen doen. Want pappa kwan Kleine Vent ophalen vanmiddag en dan is mamma middagje 'vrij'
Waar ik dus vandaag ook lekker even vrij nam en dus ging pogen te haken. Nu is het niet perfect, maar het principe zit erin. Dus moet ik nog maar eens wat dingen erover uitzoeken en dan kan ik wel dingen maken. Behalve een vierkantje.

En ik ben nog altijd druk met bloementjes. Prettige bezigheid namelijk.
Daarbij heb ik een idee voor een shirt met dit soort bloemen erop. Lekker voor mezelf!

Ik krijg alleen door al dat gedoe met alles om me heen, gewoon geen projectje echt AF. Ergens blokkeert het gewoon compleet.

Helaas heeft al het gedoe ook terugslag gehad op Kleine Vent. Hij is helemaal van slag door al het gedoe op school. Hij is ineens weer een stuk brutaler, wil niet luisteren, probeert heel erg aandacht te krijgen op de verkeerde manieren, plaste ineens weer elke keer in bed. En vanmorgen wat het ook voor hem gewoon op. Hij was weer eens echt ontzettend brutaal en toen ik hem naar z'n kamer stuurde daarom, moest hij ineens heel erg huilen. Hij heeft 1,5 uur gehuild. Om alles. Hij was boos op alles en iedereen, alles was stom. En vooral hijzelf. Hij was stom, want het ging allemaal verkeerd. En niemand houdt van hem. Omdattie stom is.
Helaas gaat dat vast weer eeuwig duren om dat er weer uit te krijgen. Maar dat niemand van hem houdt, dat is wel gelukt.
Hij maakte zo'n week of 2 geleden een mooi boekje voor me. Met allemaal mooie tekeningen erin en mooie zinnen. Zo tekenende hij zichzelf en mij. En we zeiden allebei dat we van elkaar hielden. Ik vond dat zo schattig en lief. En dat hebben we toch maar eens bekeken vanmiddag.
Maar ik kan me zo goed voorstellen hoe hij zich voelt. Kostte me zoveel moeite om niet gewoon heel erg hard mee te huilen. Omdat het allemaal zo oneerlijk is. Dat het allemaal zo moeilijk moet.
Dus voorlopig lekker alles even laten rusten. Hij krijgt hopelijk daadwerkelijk wat meer werk op school en hoef ik niet meer elke keer om alles te vragen. Dan kan het daadwerkelijk even rusten.

Er is namelijk geen plek meer in mn hoofd voor dit soort dingen. Want alles komt in 3en. Ook slechte dingen. Helaas er nog midden in. En het moet maar eens over zijn.
En JUIST die Kleine Vent van me, die wist wel wat goed nieuws.
Want oma, die moet toch nog maar 1 keer van die medicijnen waar ze moe van wordt? Daarna is ze toch klaar, he mamma...

donderdag 25 maart 2010

Van je stoel vallen....

Vandaag weer een'ik val van mn stoel' momentje.
Vorige week een gesprek met juf nummer 1. Die me enkel de informatie gaf die op het papiertje stond en zei: op papier is het niet echt terug te vinden dat hij meer kan, dus zal het wel niet zo zijn. Het is belangrijker zijn sociale gedrag aan te passen.

En dus vandaag juf nummer 2.
Juf nummer 2 vond de conclusie toch niet zo prettig en kon zich er niet helemaal in vinden. Zij wilde graag ook informatie horen die ze niet hadden en twijfelt aan het feit of sovatraining/speltherapie wel zou helpen. Want als hij dus meer- of hoogbegaafd zou zijn, dan moet je het waarschijnlijk heel anders aanpakken.
Dus na een heel gesprek met haar en halverwege met de IB-er erbij, kwam toch wel het punt dat, ookal zou hij ingeschreven worden voor een sovatraining/speltherapie via school, hij toch wel tot volgend schooljaar moet wachten, wegens een wachtlijst. Tot die tijd moet er toch iets gedaan worden en gaat de IB-er proberen te ontdekken waar het 'plafond' van Kleine Vent nu is. Dus net zolang het werk wat moeilijker maken, totdat hij zegt: ik snap het niet!

Hoe dat te doen, is mij nog een raadsel. Maar het feit dat juf nummer 2 en de IB-er toch wel willen kijken wat er dan nou precies allemaal in zit, vind ik al heel wat.
En is er een aantal maanden tijd voor, om hem dus extra en vooral moeilijker werk aan te bieden. En als het een beter niveau wordt, gaat hij misschien ook wel beter in z'n vel zitten en hopelijk wat minder heftig reageren op andere kinders.
Het liefst wil ik hem ook nog dit schooljaar laten testen (wat via school dit schooljaar ook niet meer kan, qua inpassen tijd enzo). Maar voor nu laat ik Kleine Vent liever even weer op z'n gemak komen. Even niet meer constant over hem praten. Hem het gevoel geven dat ergens goed in zijn niet erg is en al helemaal niet iets om je schuldig over te voelen. Dat dit hele gedoe met school echt zijn schuld niet is.
Pas als ik dat goed vind lukken, dan ga ik verder met testen. Dan zal hij zeker beter bereid zijn daar ook in mee te werken.

Want ja, ik ben zo'n moeder die dur kind vraagt of hij iets wil. Bij belangrijke dingen vind ik dat heeel belangrijk.
Ik heb hem om zijn mening gevraagd toen we gingen meewerken aan het boek PUUR van MeRy. Als hij nee had gezegd had ik het niet gedaan.
Hij heeft een ontzettende eigen wil en als ik daar, bij belangrijke dingen, aan voorbij ga, dan zijn de rapen gaar en geen land meer met hem te bezeilen. Waar als ik het even goed uitleg en vraag wat hij vind, hij vaak heel meegaand is.
Behalve met kleren. Ik krijg hem met geen mogelijkheid in iets met ruitjes, als het geen overhemd is. Hij moet echt al mee om nieuwe kleren. Ik heb meer dan eens iets gekocht wat hij weigerde aan te doen.


Maar wat het is, het maalt wat minder nu. Minder frustratie. Ik heb het gevoel gehad dat ik tenminste gehoord werd vandaag. Duidelijk aangegeven dat ik het idee heb dat zij knan A opwillen met het kleine beetje info dat ik kreeg, terwijl ik eerst even kant B wilde verkennen. Maar nu blijkt: Juf 2 denk eigelijk wel dat A kan, maar meer richting B.
En al die frustratie is gelijk terug te zien in het gedrag van Kleine Vent. Dus dat gaat ook weer beter worden. We hebben namelijk nog genoeg werk om uit te vinden hoe een lift werkt.

woensdag 24 maart 2010

Van de piramides naar de lift

Ja, dat gaan we doen.
Nu het wel weer leuk geweest is met die piramides en al die dooie mensen (want die blijven toch wel goed he mamma, ook voor straks) Gaan we nu kijken naar hoe een lift werkt.
We stonden vanmiddag in een lift en Kleine Vent blijft het een beetje eng vinden, omdat het zo gek voelt. Dus gaan we uitzoeken hoe zo'n lift nu werkt en waarom je dat gevoel krijgt. En dat dat gevoel ook op de schommel gevoeld kan worden.
Leuk projectje erbij deze keer. Al een tijdje ergens een maakproject voor het lift principe liggen. Dus die komt maar uit de kast.

En helaas, ik was zo optimistisch om te denken dat de juf mij goed begrepen had en mij daadwerkelijk het rapport zou geven. Helaas werd dit enkel het kleine verslagje wat ik al gezien en gehoord had. Dus morgen maar naar juf nummer 2 en opnieuw vragen. Hopen dat de vraag nu wel het gevraagde resultaat heeft.

Tot die tijd dus Kleine Vent lekker vermaken met interessante projecten om dingen uit te vinden en uit te testen. Na de liften toch maar meer richting groenten en fruit denk ik. Lekker de tuin in.

En uiteindelijk ben ik er vandaag achter gekomen waarom Kleine Vent het zo leuk heeft op de BSO waar hij elke vrijdag een aantal uren is. Hij kan spelen met kindjes die hij leuk vindt, is niet verplicht om aan alle activiteiten mee te doen EN nu blijkt, als hij een vraag stelt, wordt er goed en duidelijk antwoord gegeven. Zo had 1 van de leiders daar hem uitgelegd hoe een boom groeit en waarom het zo lang duurt, waarom je niet met je vingers in het stopcontact moet zitten, want die stroom werkt zo en zo en dat doet dus zeer.
Hij krijgt dus de mogelijkheid om dingen te vragen en krijgt er fatsoenlijk antwoord op. En dat van een jongen van 22 die net klaar is met zijn opleiding. Houden die vent!


Helaas zelf nog aan weinig toegekomen. Wel eindelijk een nieuwe spijkerbroek gekocht. Ik merkte maandag dat 1 van mijn 2 spijkerbroeken nu toch echt op z'n eind was, met bijna een gat halverwege m'n bovenbeen. Dus vandaag, met opgespaard geld, een nieuwe gekocht en een nieuwe bikini en alvast een korte broek voor Kleine Vent en een shirt(fout oranje). Dus voor even wel weer goed.


En voordat ik het vergeet: Het is woensdag!
Ik was helemaal bezig met zoveel andere dingen, dat ik het bijna vergat!
Dus de winnaar van vorige week is: Myrthestiek.
Dus je mag een kleurtje kikabeer uitzoeken en dan komt die met de armband jouw kant op.
Morgenochtend schrijf ik een nieuw berichtje voor de nieuwe week.

dinsdag 23 maart 2010

lente? Zomer, met piramides en bloemen.

het was een heerlijke dag om vrij te zijn.
Vanmorgen veel te lang in bed gelegen (ik dan, kindlief stond om 7 uur al naast mn bed)
Dus om half 11 allebei ontbeten, gedoucht en aangekleed en klaar om te bouwen.
Net iets voor 12en was de piramide af. Compleet met sarcofaag en mummie. Met extra beveiliging, want al die stoute dieven, die mogen er niet in.
Nu had Kleine Vent een prachtig systeem ontwikkeld, om er een ophijsbare deur in te maken. Alleen bleek al snel dat het systeem niet handig zou zijn in dit formaat piramide. Maar in theorie zou het moeten werken als de piramide groter zou zijn.
Misschien ooit nog eens.



En nu kindlief lekker even naar het speelplein gefietst. Waar ik hem voor het eerst ook alleen achter gelaten heb. Dat er nog stuk of 20 andere kinderen aan het spelen waren, dat is wat anders.
Kindlief heeft nogal eens de neiging om bij geen zin meer, maar gewoon naar huis te gaan. En met echt de drukste straat in de buurt die hij moet oversteken, waar het verkeer niet geheel overzichtelijk is. Dus is dit even kijken of hij toch zonder mij ook gewoon DAAR kan blijven. Zo maar even, een half uurtje.
Want als het beter gaat en het lukt, dan is het in de zomervakantie een stuk prettiger voor hem. Dan is het de hele zomer heel veel kindjes en niet netjes afgebakend 1 keer per week een dagje.

Het gaat met hem de laatste tijd met alles beter, behalve op school (hoewel ik denk dat dat er ook wel aan gaat komen, gezien het weer).
Hoewel hij hele dagen en nachten droog was met 3,5, ging hij ineens weer in z'n bed plassen toen hij naar school ging. Tot op heden blijft het een ding. Hij wil daarom ook niet uit logeren, terwijl dat juist wel zo leuk zou zijn (met pappa mee enzo)
Maar sinds hij een centje kan verdienen voor elke keer dat hij droog is, gebeurt het niet meer 4/5 keer per week, maar hoogstens 1. Hele vooruitgang. Dat centje gaat dan in de pot voor naar de Efteling. Dat is pas eind augustus, dus tegen die tijd moet het lukken, elke dag droog.
Van de centjes kunnen we dan denk ik wel bijna nog een keer op vakantie, maar als het helpt, dan helpt het.
Met slapen gaat het beter, omdat hij veeel meer buiten is alweer.
En thuis gaat luisteren 10 keer beter, zolang het maar interessant is. Dus meer interessante dingen doen en dan blijft hij lief, ik gezellig en is het veel meer een feestje om iets te gaan doen.



Okay, hij bleek zich wel goed vermaakt te hebben, maar alle kindjes waar hij mee zou kunnen spelen, waren net toen dus weg. Beetje jammer, maar volgende keer beter. Hij was wel lief op mij blijven wachten terwijl hij rondjes reed.

maandag 22 maart 2010

De lente is hier. Met bloemen!

Vrij actief vandaag met bloggen.
met vanmorgen goed nieuws en nu alweer een berichtje.
Ook wel een leuke, dit keer met plaatjes.

Leuke lintjesbloemen. Met een doorsnede van zo'n 3,5cm.
En omdat ze ontzettend leuk zijn om bijvoorbeeld een simpele spijkerjas of rugtas of wat je maar kan denken.
Dus daarom ga ik er nog meer maken. Ook groter, kleiner, andere kleurtjes en ander soort lintjes en ook nog wel ander soort bloementjes.

Maar tot die tijd ga ik bezig met de lintjes zoals hier te zien zijn.

Maar ook met mooie glitterlintjes. Deze passen dan ook weer qua kleur bij de andere lintjes.


Ik moet nog even rekenen, maar ze komen ook op de website te staan. Ook in andere modellen en van ander materiaal.
En net als alles in de shop, altijd op verzoek leverbaar in andere combinaties, kleuren en dergelijke.

Goed bericht!

Dan toch weer een goed bericht om de dag mee te beginnen.
Ik vroeg aan juf of ik het rapport van de observatie in mocht zien. Dus gaat ze het voor me kopieren. (ging best makkelijk...)
En toen ik vanmorgen de radio hoorde aangaan, met het nieuws dat in Amerika eindelijk VOOR een wet de gezondheidszorg hervorming heeft gestemd.
Eindelijk zitten er mensen die serieus kunnen nadenken, naar mijn idee. Het werd een tijd dat het laatste westerse derdewereldland begon met zichzelf te ontwikkelen.
Nu is elk systeem natuurlijk gewoon lastig en zitten er altijd haken en ogen aan.
Maar het gaat beter worden dan dat het nu is.
Deze meneer de president van Amerika heeft als 1 van de weinige presidenten, 1 van zijn grootste verkiezingspunten gehaald. En dat dik binnen 2 jaar. Met nog tijd genoeg om mensen er te van overtuigen dat het goed is dat dit besloten is.


En vanmorgen was kindlief ook nog eens heel blij met de knikkerzak (die er al maand 2 bijna klaar lag te zijn) die voor hem was. Natuurlijk camouflage. En met een berg knikkers die in het bakje zaten, die nu in die zak mogen, om mee te nemen.
Hij besloot dat hij vandaag maar ging knikkeren, voor de leuk, of met iemand die geen knikkers mee had. Want dan raakte hij zijn knikkers nog niet kwijt. Kon hij nog even oefenen.
En daarmee is het voor hem ook wel helemaal klaar. Dat gedoe over hem. Hij is lekker bezig, heeft ontzettend zin in morgen. Een heerlijk dagje vrij om pyramides te bouwen. Waar de taak van mamma is, om vandaag even genoeg handige legoblokjes te vinden volgens hem.
Gooi wel een deken op de grond en de bakken ondersteboven. Veel simpeler.

zondag 21 maart 2010

alle keuzes

Eigelijk ging ik nog een blogje maken, met wat meer uitleg.
Maar ik ben er klaar mee.
Ik ben het beu om mezelf constant te moeten verdedigen. Over alles, met alles, altijd en overal.
De keus die ik gemaakt heb, 7 jaar geleden. Die voor mijn kind.
De keus die ik maakte zo'n 3,5 jaar geleden. Om mee te werken aan een prachtig boek
De keuze om niet fulltime te WILLEN werken.
De keuze om niet te willen werken in de branche waarin ik gestudeerd heb.
De keuze om gewoon lekker te gaan poetsen, in plaats van hele dagen naar een scherm staren.
De keuze om in de zomervakantie niet te zoeken naar nieuw werk.
De keuze om kindlief wel naar de BSO te laten gaan, 1 middag per week.
De keuze voor een nieuwe studie.
De keuze voor een webshopje.
De keuze voor MIJ!

Ik ben het beu.
Ik heb er geen zin meer in. Ik wil niet meer constant alles uit hoeven te leggen.
De energie is op. Er is niks meer. Ik ben leeg van binnen en er is toch geen plek voor dingen.

Bij alles wat ik ooit gedaan heb, vrijwel elke keuze die ik maakte, heb ik heel hard moeten gillen om voor elkaar te krijgen wat ik gedaan wilde. Heb ik op m'n kop moeten staan om ervoor te zorgen dat mensen naar me willen luisteren.
Ik ben klaar met gillen. Als er niet naar me geluisterd wil worden, dan hou ik wel mn mond. Maar dan moet er achteraf ook geen geklaag komen.

Maar voor Kleine Vent. Voor hem Schreeuw ik nog harder dan ik ooit deed voor mezelf. Juist omdat ik weet hoeveel pijn het doet als mensen niet naar je willen luisteren, als ze je niet horen. Dus voor deze keer: Stik er allemaal maar in! Dit MOET gebeuren!

Hopelijk volgende keer een wat gezelliger blogje, maar vandaag zit het er gewoon niet meer in...

zaterdag 20 maart 2010

uitlegje

Na alle reacties op het vorige blogje.
Waarom ik toch wel enigzins fel reageer op de mogelijkheid van autisme:

Bij school, allerlei instanties schijnbaar, lijken ze er gewoon al vanuit te gaan dat hij een vorm van autisme of iets dergelijks heeft, naar mijn idee.
Maar er is geen zwart op wit bewijs, want testen willen ze niet.
Het is namelijk makkelijker voor een school iets te doen met een kind dat autistisch is, dan met een hoogbegaafd kind. Daar is gewoon minder kennis over en minder materiaal voor.

Ik woon dus nog bij mijn ouders thuis. Mijn moeder werkt in het speciaal onderwijs, op een cluster 4 school. Ze werkt dagelijks met kinderen die allerlei vormen van autisme hebben. Er daar zitten een heleboel leuke kinders bij. Daardoor is er van huis uit toch vrij goede kennis van het spectrum.
Ik weet ook heus wel dat een kind met autisme heel goed in de maatschappij kan functioneren. Het zijn namelijk net echte mensen he...

Daarbij wil ik liever een goede IQ test gedaan krijgen van school.
Bij autistische kinderen blijkt vaak bij een IQ test dat er een vrij groot verschil zit tussen verbaal en perfomaal IQ. Dus alleen daarmee zou er al wat duidelijkheid zijn, mocht het zo zijn.
Maar dus ook als hij meerbegaafd zou zijn, is daar duidelijkheid over.

Juist daarom heb ik liever dat er 1 test gedaan wordt, die enige duidelijkheid kan bieden over beide mogelijkheden, dan weer 2 testen.


Het klopt overigens dat meer of hoogbegaafdheid goed kan lijken op autisme.
Wat ik persoonlijk weinig gek vind. Mensen met een vorm van autisme denken op een andere manier dan 'normale' mensen. Dit geldt ook voor hoogbegaafde mensen.
Als je merkt dat je omgeving je niet begrijpt, zelfs niet na 1000 keer proberen. Dan stop je toch ook met proberen en dan ga je het zelf maar uitvogelen?


Maar wat mij het allermeeste stoort:
In nederland mag je niet meer slim zijn. Je moet maar gewoon zijn en niet uitblinken in iets. En dat voel je.
Tegenwoordig hoort je kind er niet meer bij, als het niks mankeert. Het heeft ADHD, ADD, een vorm van autisme, leerachterstand, leermoeilijkheden, concentratieproblemen, sociale problemen.
Als je kind ergens anders in is, dan moet het gelijk een probleemgeval zijn, dan moet er gelijk onderzoek gedaan worden naar allerlei aandoeningen enzo.
Ik vind het goed dat er tegenwoordig vaker en sneller onderzoek gedaan wordt, zodat kinderen die daadwerkelijk extra zorg nodig hebben, dit ook zo snel mogelijk krijgen. Iets wat veel stress bij het kind voorkomt.


Ik ben blij dat het bij Kleine Vent op school niet zo gehyped word. Maar ik denk dat ik hemel en aarde moet gaan bewegen om die IQtest te krijgen.

Ik ga in een volgend blogje nog ff wat uitleg maken bij de punten die ik gecheckt heb. Er zijn natuurlijk wat verschillende intepretaties van dingen mogelijk.

vrijdag 19 maart 2010

Het maalt!

Toch maar zelf weer op onderzoek uit geweest. Kwam weer uit bij pharos.
Voor ouders van hoogbegaafde kinderen. Want alle lijstjes van kenmerken die ik vind, zijn toepasbaar op Kleine Vent.
En terwijl ik een artikel aan het lezen was gisteravond, kwamen ineens de tranen. Heel stom.
Ging over het accepteren van een hoogbegaafd kind, als ouder zijnde.
Dat je je ineens realiseert dat het bij jou er allemaal best op leek. Jezelf herkennen in je kind en weten hoe lastig het is en slecht je in je vel kan zitten. En hoe vervelend dat voelt.

Ik kon er even helemaal niks mee.
Eigelijk heb ik nu even niet zoveel aanknopingspunten om nuttig verder te gaan MET school. Ik ben nog niet uit hoe het dan nu weer moet. Ik vind dat er heus een test moet gaan komen. En zelfs al beetje zitten kijken naar andere school (met leonardoklassen) binnen dezelfde organisatie. Waar ik vorig jaar ook al beetje mee rondliep, maar toch wel wilde zien of het zou gaan in groep 3.
Want kindlief houdt niet van verandering, tenzij hij het voordeel ervan ziet.
Toen hij gisteren na school zelf aangaf het niet leuk meer te vinden op school en liever naar een school wil waar het wat sneller gaat, was het voor mij ook wel beetje zover. Ik heb er wel vrede mee, mocht ik zover 'moeten' gaan.
Daarvoor heeft kindlief een getest IQ nodig.

Dat is voor mij nu echt de drempel. Ik wil dat mn kind zich prettig voelt. En dat is zeker niet aan de hand.
Daarom ben ik eigelijk best boos op de observatie mevrouw, die doodleuk beweert dat kindlief heus niet slimmer is dan de rest. Dat de problemen vooral bij het sociale stuk liggen.
Maar ik weet, uit ervaring, dat sociaal zijn echt lang niet altijd handig is. Ook niet makkelijk als je anders denkt. Ik hou ook erg van alleen zijn en, hoewel ik het wel kan, liever niet samenwerk met veel andere mensen

En om maar us met een lijstje te komen
De signalen:
-Weinig slapen (check, helaas)
-Wil als baby al vroeg niet meer liggen (3 mnd) (check)
-Vroeg staan, lopen, vaak overslaan van de kruipfase. (check)
-Vroeg brabbelen, vroeg praten in correcte zinnen (check)
-Laat praten maar meteen grammaticaal correct
-Opvallend taalgebruik (check)
-Vroeg leggen van verbanden: dus-redenering (check)
-Grote leergierigheid en nieuwsgierigheid (check)
-Opvallend goed geheugen (check)
-Vraagt eindeloos "waarom" (halve check, vraagt waarom iets is en bij bevredigend antwoord ook tevreden)
-Perfectionistisch (check!)
-Uitgesproken rechtvaardigheidsgevoel en verantwoordelijkheidsgevoel (check)
-Originele ideeën en oplossingen (check)
-Apart gevoel voor humor, veel taalgrapjes
-Vaak buikpijn, hoofdpijn
-Speelt vaak alleen (check)
-Draagt "andere" onderwerpen aan in de kring op school
-Zelfstandig (check)
-Leert zichzelf lezen / rekenen / schrijven (hier ben ik nog niet over uit)
-(Over) gevoelig (check)
-Vaak onhandelbaar of agressief (check)
-Moeite met leren zwemmen/fietsen (check. Niet zozeer moeite, maar het komt niet vanzelf)
-Verschillende dingen tegelijk doen, hoog tempo (halve check)


En zulke resultaten heb ik zowat bij elk lijstje wat ik vind. Denk toch wel echt dat er maar us een test moet komen. Eerst us het rapport afwachten (van de observatie, heb ik aangevraagd) en dan eens goed in duscussie gaan met school.
 

donderdag 18 maart 2010

Waar ik sinds begin november op wachtte...

Ja eindelijk dan toch een gesprekje gehad met 1 van de juffen van Kleine Vent.
Over dat er een mevrouw was komen observeren. Of Kleine Vent misschien meerbegaafd of zelfs hoogbegaafd zou kunnen zijn.
Waar ik dus vandaag eindelijk iets over te horen kreeg. Na bijna een maand.

En waar ik dus uiteindelijk nog geen steek verder mee ben.
Volgens de observatie zou het niet blijken dat kindlief meerbegaafd zou zijn. Dit laten zijn school resultaten niet zien. Hij loopt namelijk niet extreem voor daarin en hij heeft scoort bij de citotesten wel goed, maar niet extreem goed. Dus de kans dat hij meerbegaafd zou zijn, was schijnbaar klein. Omdat de papieren dus zeggen dat het niet zo is.
Dat hij niet lekker in z'n vel zit, dat hij moeilijk met andere kinderen kan samenspelen. Omdat hij weinig aansluiting vind.
Dat het misschien een idee was om daar iets mee te gaan doen.

En toen viel ik bijna van mn stoel. Dit is allemaal niks nieuws. Dit is precies wat we allemaal al wisten en waarom er dus van buitenaf naar gekeken moest worden. En dat er misschien wel iets gedaan moet worden aan de sociale vaardigheden van Kindlief, dat wisten we wel. Maar er vanuit school wel alvast WAT mee gedaan, maar ze wilden graag weten of hij dan meerbegaafd zou zijn, omdat dat toch een andere aanpak vergt.

Maar mijn kind is dus niet meerbegaafd, want zijn schoolresultaten zeggen dat niet.
Dat ik regelmatig van kindlief en ook van juf hoor dat hij het niet leuk vind op school, dat het stom is, want het is makkelijk. Dat word even voor het gemak vergeten. Of dat meneer inmiddels de tafel van 1,2,5 en 10 uit z'n hoofd weet (das handig he mamma) Dat hij alles wil weten over alles. Dat we op het moment thuis bezig zijn met bedenken hoe we een sfinx en pyramide van lego kunnen maken. Dat hij een woordenschat en vooral woordbegrip heeft van een 9 jarige (was een schatting van IB-er)

Gelukkig was ik niet de enige die er toch wel wat ontevreden over was. Iets waar ik sinds november op wachtte, wat eind februari eindelijk iets van kwam en na 4 weken uiteindelijk toch op niks uitdraaide. Beetje jammer allemaal.

Nu wil ik niet perse dat Kleine Vent superslim is (makkelijk is een gemiddeld kind), maar ik merk aan alles dat hij steeds minder zin heeft in school, steeds minder zin heeft om echt z'n taakjes op school goed te doen. Hij wil namelijk niet anders zijn dan de andere kinderen. Dat had meneer al zelf heus wel gezien.
Ik heb liever dat hij blij wordt van school, dat hij plezier kan hebben en dat hij zich prettig voelt.


And after this bommshell:
Kindlief vroeg voor het eten: "mamma, de paashaas, die legt geen eieren en kippen geen chocoladeeieren. Dus kan dat wel met die paashaas?"
Toen ik daarop reageerde: "lieve schat, wat denk je zelf?"
Kreeg ik het veelzeggende antwoord: "nou, denk het niet. Is toch gek, een haas die eieren verstopt. Maar mamma, als de paashaas dan niet bestaat, is Sinterklaas dan wel echt?"
Waarop ik weer heel tactvol reageerde: "wat denk je daar zelf over?"
En na 10 minuten huilen, omdat die lieve man toch niet echt is, zag meneer de voordelen er wel van. Nu hoefde hij vast niet zo lief meer te zijn, omdat wij toch altijd wel van hem houden. Ookal issie stout. (ja mamma, dat zijn je eigen woorden)

En toen was er binnen 1,5 uur de illusie dat ze daadwerkelijk eraan wilde dat kindlief meer kan dan dat hij laat zien en het hele mysterie rondom sinterklaas helemaal weg.
Dat van sinterklaas heeft vooral voordelen.
Het wegnemen van de illusie dat school daadwerkelijk iets voor mijn kind wil, is wat minder prettig.

Kikabeertjes

Even voor de weggeefjes enzo.
Dat ik gewoon steeds vergeet een mooi plaatje erbij te zetten van de leuke beren die erbij komen.
Dus bij deze:

Zijn 5 verschillenden. En eventueel nog een oranje. Maar ik weet niet of die nog te krijgen is.

woensdag 17 maart 2010

Bijna vergeten!!

Door alle commotie en emotie was ik bijna vergeten dat het woensdag is.
Dus tijd voor een weggeef.
Deze keer de ketting en de gelukkig is er een mooie website voor (gezien kindlief allang in bed ligt, slapen is nog maar de vraag)
En dus ga ik onder de 7 mensjes die wel mee wilden doen (stiekem een paar via mail) even een random number selection doen.
En zojuist heeft de teller bij RANDOM.ORG mij verteld dat het nummer 4 geworden is.
Toch nog iemand van ut blog

Dus hierbij:
EDJE, je mag een mooie KIKAbeertjeskleur uitkiezen.
En dan gaattie daarna op de post met de ketting erbij.


En dan nu ook weer: Voor volgende week:


Deze keer de schelpenstukjes armband. Hij is zo gemaakt dat hij eigelijk altijd past. Net als de ketting geen sluiting, maar door memorywire blijft het z'n vorm behouden en daardoor om je pols.
De armband is gemaakt met groene en blauwe parelmoer schelpenstukjes. Ze zitten om en om. Door de onregelmatige vormen is het een speels geheel.

Wat een wereld

Wat een naar nieuws om je dag mee te beginnen.
Het eerste wat ik hoorde op de radio vanmorgen, was dat Millie Boele dood gevonden was 2 tuinen van haar huis vandaan. De tuin van een buurman dus.
Gelijk een ongeloofelijk dubbel gevoel erbij. Want ik vind het zo ongeloofelijk verschrikkelijk. Dat je eigen kind zelfs in je eigen huis niet meer veilig is, en dan helemaal al voor mensen die je gewoon kent.
Het is toch te gek voor woorden!

Maar het neemt niet weg dat die van mij steeds meer zelf gaat doen. Dat hij moet leren zelf veilig naar school te lopen (dat kannie wel, allang, maar liever niet) Dat hij moet leren zelf weer naar huis te komen.
En ik heb besloten dat het nooit haalbaar gaat worden om hem vast te houden. Hij doet het namelijk toch wel. (meneer kwam met 5 jaar gewoon naar huis gelopen, omdat hij geen zin had in overblijven)
En hoewel ik me ontzettend goed kan voorstellen dat je als ouder nu helemaal niet meer weet wat nu veilig is en wat niet, weet ik dat het niet doenlijk is om altijd alles maar in de gaten te houden.
Er wonen nu eenmaal gekken op deze aarde. Er kan altijd iets gebeuren, ook als ik er zelf naast sta. Er is weinig tegen te doen. Behalve dan zorgen dat mijn kind weet hoe de wereld een beetje werkt. Zonder hem bang te maken om te ontdekken.

Nogal een kunst dat opvoeden, in een wereld met allerlei gekken en waar kinderen steeds zelfstandiger worden.
Gelukkig zijn er nog genoeg kinderen waar er nooit iets mee gaat gebeuren. Omdat er nog zoveel GOEDE mensen zijn op de wereld. Die wel zorgen dat je kindje veilig thuiskomt, dat je zelf met een gerust hart je kindje ergens kan achterlaten. Want ik denk ik het goede. Dat moet wel, anders is het leven niet meer te doen.


Voor ouders en familieleden van Millie Boele: heel veel sterkte en ik hoop dat de media jullie een beetje met rust laat om dit allemaal (zo ver als kan) te verwerken.

dinsdag 16 maart 2010

Teveel Knutsels!

Ja, er moeten weer meer plaatjes komen op mn blog.
het is teveel geklets en te weinig leuks om naar te kijken.

Er ligt vanalles wat nog af moet.
Daarbij wel een eerste stap gemaakt met het bedrukken van m'n test rok. Kijken of ik er echt iets leuks/geks van kan maken. Dus de eerste rode 'vlek' zit erop. Nu moet ik dus nog naar verweggiestan om het spulletje te halen waarmee je van alledaagse plakkaatverf, goede textielverf kan maken. Want die is dus nu wel op. En ook nog zwarte of blauwe stempelinkt.
Wel een goed excuus om weer naar die ene leuke hobbywinkel te gaan.

Vanmiddag eerst weer genieten van de lente die er duidelijk lijkt te zijn. Heerlijk zonnetje en weinig wind. M'n winterjas voelde al te warm. Moet ik toch snel die ene jas maken die ik graag wil maken. Als tussendoorjas dan. Niet van wolvilt, zoals het origineel.
En gelijk even langs wat tweedehandszaakjes. We hebben er niet zoveel en weinig echt 'goeie', maar leuk is het altijd. En dan maar een klein beetje geld mee en kijken wat je er mee kan.
Vanavond weer verder met onderzoeken van een bekertje dat ik vorig jaar met koninginnedag ergens vandaan getoverd had. Is in ieder geval meer waard dan waar ik het voor kreeg. Nu nog verder onderzoek doen en kijken of ik het ergens weer kan verkopen.

Behalve dan dat ik het geweldig vind om dingen uit te zoeken, vind ik het ook leuk om te ontdekken dat ik een steeds beter oog krijg voor dingen. Ik kan regelmatig iets vrij goedkoop inkopen, om het na wat onderzoek en wat werk, weer te verkopen voor iets meer en soms zelfs veel meer. Het is een leuke hobby. Ik leer er veel van.

maandag 15 maart 2010

De kleine dingen die het doen..

"Een paar berichtjes terug: weggeef van ketting en mooie lieve beer erbij"


Van wat ik vind, dat is vaak jammer. Het doet er niet echt toe.
Maar dat is iets waar ik mee moet leven.

En soms is dat moeilijk. Want wat ik graag wil. Dat duurt nog.
Dus hou ik het bij kleine dingen die ik ook graag wil. Die wel kunnen.
Zo heb ik na 6 pogingen van een soort van zeefdrukken eindelijk een enigzins fatsoenlijk resultaat.
Dus ga ik ook nog ergens deze week een poging doen tot het drukken van de basisvormen op mn rok. Hopelijk krijg ik die volgende week af.

En dat is dus zoiets kleins: het is gelukt om een beetje te zeefdrukken en dan mag het op de rok die ikzelf bedacht heb. Die ik nog wel moet verbeteren. Want alssie goed is, dan komt er een patroon van. Dat is ook iets wat ik graag wil. Een keer een goed patroon maken. En niet te ingewikkeld. Want ik hou van duidelijk en vaak ook simpel.

En als ik eenmaal doorheb wel soort stof het beste werkt voor dat soortachtige zeefdrukken, dan wil er misschien wel veel meer mee.
Dan ga ik in ieder geval een stofje maken voor mezelf. Met paarse schapen erop! Omdat het gewoon leuk is. Omdat er nu gewoon meer reclame moet komen voor mn shopje. En een update. Want sinds eind januari ben ik er mee bezig. En tot op heden niet gelukt.

Wel ondertussen heel lieve stofjes gekocht voor mooi boxkleed. Wel meisjesachtig, met mooi lila en groen en blauw. Maar ik wil ook een stoere mannen versie maken. Zonder bloemen, zonder roze/paars, maar ook niet met camouflage.

En zo is het straks toch mooi en praktisch. Want dat wil ik.
En ik ga ook babybeenwarmers maken. Ook in minimaatjes. Omdat die heeeel moeilijk te krijgen zijn. (dit weet ik dankzij bekende die me erop wees)
Dus heb ik weer een bankproject en een grote tafel project.

Maar eerst: het kussen, dat toch tas werd af zien te maken. De olifant die er nog ligt opvullen, dichtmaken en fotograferen. Hoewel ik niet helemaal tevreden ben, issie wel een mooi plaatje waard.

zondag 14 maart 2010

Wat Ik Vind

Eigelijk kan ik dus geen verhalen schrijven.
Eigelijk vind ik het al moeilijk om een normaal begrijpelijk verhaal te vertellen.
Eigelijk denk ik anders dan andere mensen.
Ik vind het moeilijk om dingen uit te leggen, zodat anderen het ook begrijpen.
Ik vind het moeilijk om te zeggen hoe iets voelt.
Ik vind het moeilijk toe te geven dat ik hulp nodig heb bij dingen.
Ik vind het moeilijk om te kiezen, omdat je er mensen misschien tegen het hoofd stoot.
Ik vind het moeilijk dat ik dingen moet leren, dat het dus niet altijd vanzelf gaat.
Ik vind het moeilijk om alles goed in orde te krijgen.


Ik vind het makkelijk te begrijpen hoe anderen zich voelen.
Ik vind het makkelijk om te zien hoe anderen het eigelijk beter zouden kunnen doen.
Ik vind het makkelijk om te kiezen, voor mezelf alleen.
Ik vind het makkelijk om te leren, als ik er genoeg interesse in heb.
Ik vind het makkelijk om alles financieel goed uit te plannen.
Ik vind het makkelijk om te plannen, zodat alles niet uit de hand loopt.

Dus eigelijk moet het best allemaal lukken.
Ondertussen heb ik het gevoel dat het aan de ene kant geweldig in orde komt, dat ik het allemaal heus wel voor elkaar krijg. Maar aan de andere kant ben ik bang dat het niet goed komt. Dat het dus niet lukt zoals ik wil.
En dat vind ik eng.
Want wat als het niet lukt. Wat als het niet WIL lukken. Wat als dit allemaal ook misgaat.

En zo gaat het altijd maar door. Als er iets lukt, dan komt er iets nieuws wat ik wil kunnen. Of wil bereiken. En dan begint het hele verhaal weer opnieuw.
Zo bekeken is het leven dus helemaal niet leuk....

zaterdag 13 maart 2010

STIJL!!!

Dat er zoveel jonge dames zijn die zulke goede smaak en grandioze stijl hebben.
Al een tijdje volg ik het weblog van Hezzie. Zij maakt de meest fantastische combinaties en is een tijdje geleden ook begonnen met zelf kleding te maken.
En via haar kwam ik terecht op het weblog helmiotsalla
Deze dame is echt geweldig. Zulke briljante outfits. (ben blij met de google vertaler in dit geval, fins lezen kan ik helaas niet)

Bij het lezen van zulke blogs vraag ik me altijd af waar mijn stijl gebleven is. Die zijn ze bij het maken gewoon vergeten erin te stoppen.
Zuslief is er handig is, maar ik ben vrij hopeloos.
Ik moet het zien of het staat, dus daadwerkelijk aantrekken. En qua kleuren vind ik het ook regelmatig lastig.
En toch maak ik deze zomer zelf mn rokken en jurken. Ergens moet het een keer goed komen met die stijl bij mij.

vrijdag 12 maart 2010

alles wat blinkt IS goud

Ja voor mij wel vandaag.
Tijdens m'n opruimwoedeaanval een tijdje terug bij m'n sieraden een ketting gevonden die stuk was. Niet erg, want ik wist helemaal niet meer dat ik die had, laat staat dat ik weet waar 'ie vandaan komt.
Dus toen ik vanmorgen kindlief naar school gebracht had en daar een juwelier vlakbij zag, waar ze ook goud inkopen, toch maar eens bedacht om het te gaan doen. Die ketting inleveren.

Dus heb ik eerst online een beetje onderzoek gedaan voor prijzen. Kijken of wat ze bieden ook wel enigzins eerlijk is. Nu bleek dan meer dan het geval te zijn, dus heb ik m'n ketting daar ingeleverd.
En nu heb ik het begin van een mooie flitser voor m'n camera. Daarbij komt ook nog een beetje bij van een groei rekening die ouders ooit voor me bedacht hadden en waarbij het opheffen ergens iets misgegaan was (dus nog altijd rente bijgeschreven werd)
Dan ben ik ineens al op een derde van het geld dat ik nodig heb.


Maar eigelijk heb ik dat geld gewoon wel. Maar dat is de lol niet. Als ik het bij elkaar kan sparen met de verkoop van oude dingen. Dingen die ik zelf niet meer wil.
Dan kan ik het geld wat ik nu al heb, gewoon gebruiken voor andere leuke dingen.
Een weekendje efteling bijvoorbeeld. En daarbij sparen Kleine Vent en ik elke dag een beetje centjes in de leuke dingen pot (die krijgt hij elke ochtend als 'ie niet geplast heeft. Blijft nog altijd beetje een probleem. Maar het gaat goed)
Zo is mijn portemonnee niet overmatig vol met kleingeld en kindlief dolgelukkig met dat beetje centjes die hij krijgt.
De pot kan niet open, behalve met een blikopener. Dus hij gaat pas open als hij OF vol is OF als het tijd is voor leuke dingen. Ik ben er nog niet over uit wat er eerder komt.


En nu ga ik zo'n 20 boeken op marktplaats zetten. Dat ruimt meestal wel goed op.

woensdag 10 maart 2010

Armbandjes blog

eindelijk dan toch het blogje met foto's.
Uiteindelijk is het stiekem niet een rijtje van 5 armbandjes geworden, maar 4 armbandjes en 1 ketting.
5 totaal verschillende stijlen. En zelf vind ik alles wel leuk.


De komende 5 weken heb ik dus elke week een ander item dat verloot wordt. Ik begin dus op woensdag(vandaag) en volgende week woensdag komt er een nieuw bericht met een een nieuw item en de WINNAAR van de vorige.
Dus volgende week woensdag komt er weer een nieuw bericht.

Vandaag eerst een plaatje van alle 5 de items en daarbij apart de foto van het item van deze week.




deze ketting is gemaakt van rode en oranje glaskralen. De grote kralen zijn rood met oranje streepjes. Dit is allemaal op een metalen wikkel geregen. Hierdoor geen gedoe met sluitingen, hij kan zo aan. Daarbij blijft hij wel goed zitten tijdens het dragen.




Beetje oplettende lezer heeft gezien dat er nummertjes bijstaan. Die volgorde worden de weken. Elke week met wat meer informatie over dat item.



Deze week dus gelijk de ketting.
Het algemeen bekende: laat maar een berichtje achter en Kleine Vent zorgt volgende week voor een lootje uit de hoed (of muts) met de naam van de winnaar. Deze mag ook een mooie KIKAbeer uitzoeken in de gewenste kleur.

dinsdag 9 maart 2010

Vandaag een klein stukje verder gewerkt aan de olifant. De rest moet met de hand, dus zal ik op de bank gaan doen ergens deze week.
En daarbij heb ik een proefmodel gemaakt van een rok die ik eigelijk al tijden zocht.
Ik ben al zeker 3 maanden de knipmodes en andere maakboekjes aan het doorspitten die hier liggen (het zijn er echt heeeel erg veel)
En toen bedacht ik me ineens: wat kan met een broek van Kleine Vent, dat kan natuurlijk ook met dat superfijne jurkje dat ik heb.
Dus mijn 'little black dress' werd het voorbeeld, waarbij ik dus de banen heb 'overgetekend'. Dus nu heb ik een banenrok in wit katoen (lekker doorzichtig) waar dan nog wel een elastiek of een rits in moet. Ik ben er nog niet uit. Ik moet um namelijk nog goed passen, zonder spijkerbroek eronder. Want als ik um over mn bovenbenen krijg (helaas nogal stevig enzo) dan komt er elastiek in. Wegens gewoon lekker makkelijk om aan te doen.

Deze rok word voor zomerkamp. Hij is dus nu wit. Maar hij gaat gezeefdrukt, gestempeld, geborduurd en wat nog meer worden.
Met dus die grachtenpandjes die ik graag er op wil. En nog wat lekker typische hollandse dingen. Zoals een fiets enzo.
Past prima in het thema over holland.

Maar het was goed om uit te testen dat ik stiekem gewoon wel dingen zelf kan bedenken. Nu is het nog de kunst om er 1 te maken zoals ik die al zo'n 2 jaar geleden in de winkel heb zien hangen, waarbij ik dacht: zoveel betaal ik er niet voor, dat moet ik een keer zelf doen....

EN EN EN EN EN EN EN EN EN EN EN.........................
Nu heb ik eindelijk foto's gemaakt van de armbanden. Dus die komen er morgen eindelijk op. Ik ga ze vanavond even aanpassen voor makkelijk internet.
Eindelijk weer plaatjes bij mn blog.....

maandag 8 maart 2010

Screenprints

JAA!!!
eindelijk een simpele en goedkope manier op zelf screenprints te maken.
Iets wat ik al tijden wil proberen.
En dan gewoom met een spanlijst, modpodge en dunne stof, wat ik bijna allemaal nog heb liggen.
Alleen nog even kijken of ik er de juiste stof voor heb. Dan kan ik misschien alvast het tasje maken wat ik al tijden wil. Met lollige grachtenpandjes erop.
En nu ik dat zo typ, bedacht ik ineens: ik heb dus een hele berg wit katoen liggen, voor proefmodellen enzo. En ik wil graag een leuk jurkje maken met wat oudhollandse dingen erop. Misschien een wild plan om dat te gaan zeefdrukken met de plaatjes die ik wil. Beetje stempelkunst erbij. Helemaal leuk idee.

En een mooi idee gevonden om een mooi uitziend en leuk opbergsysteem te hebben voor bijvoorbeeld post dat nog opgeborgen moet worden.
Ik ga morgen kijken of ik het kan maken deze week.

Helaas wegens nog altijd niet zo lekker geweest vandaag, dus enkel gewerkt aan de olifant. Maar nu is het al een stuk beter, dus hopelijk morgen weer normaal functionerend. En dan eindelijk een update in de maak van de shop (met hopelijk dat handige opbergsysteem erbij en dus armbanden)
Ik moet echt dingen gaan afmaken! Deze week nog een maak en update week en volgende week veeeel leren.

zondag 7 maart 2010

oranje olifant

Vandaag eigelijk weinig productief geweest.
Maar wel lekker een olifant geknipt van mooi roestbruin/oranje ribfluweel.
Dacht ik toch dat het een schattig olifantje ging worden. Blijkt de olifant zo'n 28cm hoog en zo'n 40cm lang te worden.
Wel heel gaaf gaattie worden. Ouderwets ribfluwele olifant.
Ben helemaal beetje into retro. Inmiddels ook iets aan het zoeken voor de mooie lap echt oude stof met blokken/bloemen in geel/groen/oranje.
Misschien een tas. Of toch een echt retro boxkleed.

Ik ben er nog niet uit.


Dus morgen achter de naaimachine kruipen en een olifant maken. En eindelijk foto's maken van de armbanden die nu al af zijn. Kom er eigelijk nog 1 te kort, maar ik heb niet zo'n zin meer in wachten. Dus houden we het nu maar bij 4 en die andere komt heus nog wel.


Nu maar hopen dat mn lijf het gaat toestaan, want echt gezellig voel ik me niet vandaag.

donderdag 4 maart 2010

Buidelfantjes

Kreeg van een vriend van me (die dus stiekem meeleest) de vraag: Wat in *#^$^*%* name is een Buidelfant?

Nou is het punt. Dat weet ik zelf ook nog niet.
Er was namelijk eens een beer, die een eendje heel erg lief vond.
Nu krijg je natuurlijk wat de natuur altijd doet.
Daar komen kindjes van.
En een beer en een eend kruisen
Nou DAT wordt dus een buidelfantje.


Nu hebben we er nog geen resultaat van, dus weten we niet hoe het eruit gaat zien.


Tot die tijd ga ik maar pogen er 1 te maken om mee te knuffelen alvast.
Voor het geval er straks toch buidelfantjes komen, dan hebben ze alvast iemand om mee te spelen...


Helaas is het boek inmiddels weer ergens opgeborgen en heb ik vandaag vooral andere dingen gedaan (boodschappen, winkelen, naar de kapper)
Dus binnenkort eens even goed zoeken waar die heen is en beginnen aan een olifant.
En een boxkleed, een rok, een jurk, een broek voor Kleine Vent.
Ennog wel 10 dingen die ik wil maken.
Ga toch eens een volgorde bedenken

Lentezon, zomerzon. Gewoon ZON!!!

Zo!
De zon is terug en daarmee ook weer de energie die ik toch wel nodig heb.
Dus is het inmiddels kwart over 9 en heb ik al gedaan:
- kind gevoerd
- kind kleren aangereikt en wel 10 keer gezegd dattie moest aankleden
- kind afgeleverd op school (daarbij wel mooi geluisterd naar zijn voorleesverhaal)
- m'n gezicht gesopt en gescrubt (oohja en de scrub gemaakt)
- m'n haar gefatsoenlijkt
- thee gezet
- de was buiten gehangen, een nieuwe lading in de wasmachine gestopt.
- m'n daily mugshot gedaan. Makkelijk om bij te houden voor de lijst.

En inmiddels zit ik lekker hier even een blogje te maken met een pot thee.
Straks weer even wat dingen online gaan zetten bij Dooreen.
En vanmiddag of vanmorgen, net hoe het uitkomt, toch weer even iets beginnen te maken. Want ik heb iets heel leuks, voor stoere jongens.
En nog meer leuks voor alle kindjes.
Ik heb een fantastisch patroon gevonden voor een olifantje. In een boek uit 1976, maar de patronen komen allemaal vanuit de victoriaanse tijd (ik vind m'n moeder ook heel lief, omdat ze dus dat soort boeken in de kast heeft)
Ik werd op slag verliefd op het fantje en dus moet die gemaakt worden. Wel een wat vrolijkere dan uit het boek (ja grijs is ook maar grijs)

En dan ook maar eens kijken of het patroontje kan aanpassen om er een buidelfantje van te maken. Want die wil ik al heel lang. Zo'n lief klein buidelfantje....

dinsdag 2 maart 2010

Kiezen is eng

Kiezen is eng.
Maar niet kiezen is niet gekozen worden.
Kiezen is opvallen. Er is namelijk al zoveel van alles, dus ook van wat jij doet.

Dat was de strekking van een mailtje dat ik net las.
En eigelijk ben ik het er heel erg mee eens.
Alleen: ik kan zelf nooit kiezen.
Ik wil ontzettend veel. En het liefst allemaal heel goed en allemaal tegelijk.
Maar ik heb dus eens een mooi hersenproces in werking gesteld.
En ik heb gekozen. Ik kies niet 1 ding, maar voor 1 ding tegelijk.
Dus nu kies ik voor Het Paarse Schaap. Dat is al een tijdje het vervelende stiefkindje.
Dus eerst de shop weer updaten en wat nieuwe dingen maken.
Dan pas echt bezig gaan met studeren.
Dat moet lukken deze maand. Het Schaap weer helemaal up to date en beginnen met echt studeren.

Dat is ook kiezen. Kiezen wat ik nu wil.
Nu nog kiezen wat ik precies met Het Schaap wil. Want ook daarmee wil ik eigelijk alles. Daar moet ik nog kiezen, kijken wat me ligt en wat ik graag doe.
In ieder geval al een bestelling voor over heel lang. Een mooie lapjesdeken in mooie meisjes of jongens kleuren. (das nog ff afwachten)

Eigelijk denk ik al meer in: ik wil mooi en praktisch. In alles wat ik maak. Dus mooi om te kijken en handig voor de was. Handig in gebruik en iets dat je overal mee naar toe wil nemen.
Nu nog de praktijk wat aanpassen naar die gedachte.

En toch voelt het niet als kiezen.
Want kiezen blijft eng...

maandag 1 maart 2010

Snachts wakker worden gemaakt door kindlief die zegt: mamma ik ben niet lekker, ik denk dat ik moet spugen.
Om vervolgens lekker bij me in bed te kruipen, rustig te gaan liggen en naar mijn idee te gaan slapen. Helaas valse hoop. 5 minuten later had hij besloten het avondeten er maar weer uit te gooien. Gelukkig wel NAAST het bed.
Die rotzooi komt morgen wel dacht ik, rustig slapen nu. Morgen weer beter. Helaas deed hetzelfde tafereel zich nog een keer voor, zo'n half uur later.
Dus niet naar school, want zelfs 1 hapje komkommer kwam er na 5 minuten gewoon weer uit. Gelukkig blijft drinken gewoon zitten.

En komt het ergste he. Dat ik dus alles moet opruimen. Nu moet ik even kwijt: een berg vieze rostispuugsel opruimen, terwijl je eigen maag ook niet zo gezellig is: Slecht idee!

Maar ik doe het nog steeds en al mijn eten is gewoon gebleven waar ik het gestopt heb. En verder vandaag echt niks gedaan. Behalve spuugsel opgedweilt en de halve middag geslapen met kindlief.
Straks nog even een patroon opzoeken en eindelijk, eindelijk m'n Dooreen account updaten. Er staan echt 15 dingen op ofzo, terwijl ik er zoveel meer heb.
Waar ik dus vanavond aan ga beginnen.
En morgen wil ik eigelijk wel weer achter de naaimachine kruipen. Want ik wil weer iets moois maken voor Het Paarse Schaap. En dan komt er eindelijk, eindelijk een update binnenkort. Want het is gewoon rampzalig zo lang als het nu al duurt.