vrijdag 30 april 2010

Zomerbloem in de zon

Onder het mom van de TOM-en en het word weer lekker zomer!: Nog even iets wat ik al een tijdje had hierzo, maar het wordt steeds gekker.

Onze bloembak

Nu had ik er gewoon heel veel bollen in gezet. Maar mijn idee zouden alle bloemen rood en paars zijn. Nu blijken er ook roze en gele tussen de zitten. Er wel 5 of 6 verschillende soorten tulpen.
Het is er vooral heeel erg vrolijk uit nu. Het is leuk om te zien hoe mensen er om moeten lachen als ze langslopen. Inmiddels staat de hele bak al zo'n week of 3 vol met bloemen en er blijven er bij komen.
Er bleken na de laatste telling van vorige week zo'n 70 tot 80 tulpen in te staan.

de gewone tulpen natuurlijk. Veelal rood en donderpaars, maar ook een enkele gele ertussen. Echt bloemen van cm of 10/15.
Rode papegaai tulpen. Die zijn zo mooi groot met veel blaadjes.
Een hele spontane. Ik denk uit de vorige bloembak uit de tuin. De grond is verhuisd om de bak weer goed op te vullen en die uit de tuin moest gewoon weg.

En ondertussen is er sinds de foto's nog een spontane rode andersoortige tulp tevoorschijn gekomen. En er komen steeds meer kleine gele bloementjes bij en nog anemoontjes overal tussen. En dat allemaal voor 1 middagje werk. Hebben we straks zeker een maand of 3 mooie bloemen in de bak.
EN als ze dan uitgebloeid zijn, mogen de bloemen eraf en worden het volgens jaar nog meer tulpen en dan zelfs zonder werk.

Alleen is nog maar de vraag of ik dan stiekem nog wel hier woon. Maar dat geeft helemaal niks.

donderdag 29 april 2010

TOM

Ja Trots Op Mezelf, in plaats van Trots Op Nederland.
Ik ben vandaag gewoon trots op mezelf.
Ik heb vanmorgen weer eens een uur lang een gesprek gehad met de intern begeleider en 1 van de leerkrachten van Kleine Vent.

EN hoe de leerkracht het ook probeerde, ze heeft me niet op de kast gekregen, ze heeft me geen schuld gevoel aangepraat en ik nu eigelijk nog meeer zeker dat Kleine Vent het komend schooljaar, bij 2 andere juffen, het waarschijnlijk een stuk prettiger krijgt.

Ik heb eindelijk bereikt dat ik nu weet wat er allemaal binnen de school speelt en dat ik weet wat er gezegd en gedaan word.
Hij krijgt eindelijk extra werk, maar dan wel goed begeleid en geen losse flodder werk meer. En begeleid door iemand die ik goed ken en goed vertrouw. Die ook zeker eerlijk naar mij toe zal zijn.

Daarbij heb ik mezelf niet omver laten blazen door allerlei dingen die de school vind, want ik kan me in veel dingen wel vinden, maar niet de manier hoe ze het aanpakken.
Ik heb verteld dat als ze willen weten hoe ze met hem om moeten gaan, dan maar de BSO moeten bellen waar hij 1 keer per week heengaat.
Ik hoor vanaf daar alleen maar dat het de laatste 3/4 maanden ineens zo ontzettend goed gaat. Dat hij gaat vriendjes heeft waarmee hij heel graag speelt. Waar hij graag is en zich op z'n gemak voelt. Of eens met de leraar bij de judo moeten praten. Want ook daar loopt het fantastisch. Hij voelt zich daar goed en op z'n plek. Hij is ook trots op zichzelf dat hij daar goed mee kan. Dat hij daar beloond wordt voor zijn harde oefenen en goede luisteren door middel van een andere kleur slip af en toe.

Dat ik even heb uitgelegd dat hij heel gevoelig is voor zijn omgeving. Hij weet vaak feilloos te vertellen wat er allemaal speelt. Dat hij moeite heeft met energie stoppen in het aangaan van relaties met andere kinderen, die niet dezelfde moeite voor hem willen doen.

En dat hij waarschijnlijk veel meer op mij lijkt dan ik wil toegeven....

woensdag 28 april 2010

Alls well that ends well

Soms he, is die ex van mij gewoon een arrogante kwal.
Maar dat krijg je als je in alles wat he probeert best goed blijkt te zijn. En in sommige dingen zelfs de beste van dat moment.
Dat snap ik heus wel. En hij krijgt ook heerlijk alles bijna op een presenteerblaadje aangereikt. Werk hoeftie nauwelijks te zoeken. Direct na studie kon hij bij z'n stageadres blijven en toen hij daar na een half jaar weer weg moest, had hij binnen een week 5 andere kandidaten die hem maar al te graag wilden hebben.
Hij verdient leuk en heeft de baan die hij leuk vind.
Daarbij schijnt iedereen hem leuk en gezellig te vinden. De ideale schoonzoon zeg maar.
Maar voor mij ist echt een kwal geworden. Hij heeft een grote bek, vind zichzelf geweldig en vind dat hij alles wel even doet.
Zo ook met zomerkamp weer. Hij wilde ineens perse de leeftijdsgroep die ik het leukst vind. Want hij had bij een werkweekend wel gemerkt dattie toch wel wat uit vorm was ofzo. Maar ik denk meer in alternatieve motieven. Hij wil graag staflid worden (zou hij best kunnen ook) maar daarvoor moet je meer dan 1 leeftijdsgroep gedaan hebben. Hij doet maar, maar pikt niet mijn plekje in.
En hij denkt nu dat hij dat wel even gaat doen. Hij had voorheen de zwaarste leeftijdsgroep (12-15jaar). Het programma duurt langer en de kinderen zijn drukker en eigenwijzer, volgens hem.
Dus dan moet de leeftijdsgroep eronder (10-12jaar) wel makkelijk te doen zijn. Daarbij even vergetend dat deze kinderen van 8 uur smorgens tot 10 uur savonds vermaakt moeten worden. In tegenstelling tot de groep erboven. Maar hij komt zichzelf nog wel tegen. Met z'n grote mond.

Ik las net dat hij z'n huis kwijt is. De verhuurders hebben het huis verkocht en hij moet eruit. En terwijl ik dat dan lees denk ik toch: net goed! Het is misschien niet vriendelijk en niet lief, maar dat is even de reflectie van mijn gevoel. Ik ben klaar met zijn arrogante gekwaak en het effect dat hij regelmatig heeft op z'n kind.


Zo, ff ook weer gemeld. Ondertussen ben ik zelf weer lekker actief bezig met maken. En ja er komen heus foto's. Morgen denk ik zo. Heb eindelijk een begin gemaakt met kleding die ik in m'n hoofd had. Eerst de wat simpelere, maar schattige dingen. En ben ik vrolijk aan het postcrossen en ik vermaak me prima. Eindelijk begonnen aan groot project, die mee kan naar de speeltuin om daar te maken. Leuk idee voor kadootje voor aanstaande moeder en de tas die binnenkort als luiertas in de shop komt, maak ik ook nog eens voor mezelf, omdat het gewoon zo'n briljante simpele handige tas is (zuslief was er ook al fan van!)

maandag 26 april 2010

Schaap update!

Zo vandaag weer een prettiger blogje.
Gekke bekken trekken is tot daar aan toe. Das leuk met Kleine Vent erbij. Heerlijk lachen om al die rare gezichten.
En Tricky zei het al: een geheim wapen tegen pessimisme. Elke dag gewoon ff iets kleins bedenken waarom je trots op jezelf kan zijn.
En vandaag ben ik trots op mezelf, want ik heb eindelijk weer een update voor het Schaap gedaan. Nog wel een kleine en met het werk wat ik vandaag weer gedaan heb, komt er deze week nog wel 1tje.
Want ik heb vandaag weer een hele ochtend achter de naaimachine gezeten.
Het weekend heeft ontzettend veel energie gekost, die ik eigelijk al veel te weinig had. Dus ff zitten en toch wat nuttigs doen was het idee.
En ook nog een mand gestreken dus Kleine Vent heeft morgen gewoon weer schone broeken.

En nu ist echt op voor vandaag. Gelukkig is het maandag en maandag is oma-dag. Kindlief smorgens op tijd op school hebben en dan rond 17:15/17:30 weer terug krijgen thuis. En helemaal blij over het algemeen, want bij oma is het leuk.

Morgen weer eens een gesprek op school. Kijken wat daar nu weer uitkomt en waarom ze me nu weer willen spreken.
ik weet wel dat ik een heleboel te zeggen heb. Kijken of ze dat leuk gaan vinden. Weet nu al bijna zeker van niet. Maar het is lekker jammer geweest.

zondag 25 april 2010

gekke gezichten en pure frustratie

Wij doen graag gek met foto's. Nu zit er op m'n laptopje een camera waarmee je dus gelijk de meest hilarische plaatjes kan maken.


En deze is een beetje zoals ik me voel. Ik ben nogal een schietschijf van allerlei nare dingen op dit moment.


Want ondanks alle heerlijke momenten met kindlief, is het altijd een drama als vaderlief er is. Nouja, niet altijd, maar zo voelt het wel soms.
Ik had vanmiddag veel gedoe verwacht omdat kindlief graag een WII spel wilde doen met pappa. Ik verwachtte dat vaderlief andere plannen had. Maar toch niet. Dus was het binnen 5 minuten een spelletje doen. Maar binnen no time was het een heel groot drama. Dat voor mij de spreekwoordelijke druppel was. Er zat niet 1 6jarige op de bank, maar 6. En allebei perse gelijk willen hebben.
En dan ben ik maar weer de nare mamma die zegt dat het over is. Waarna kindlief een groot drama schopte en ik hem even wegstuurde om af te koelen.
Even later met kindlief op schoot, compleet in tranen. Want het ging helemaal niet om het spelletje, het ging om pappa die stom was en er nooit is als Kleine Vent dat wil. Tegen mij zegtie dat wel namelijk.
Maar toen pappa zei: stel je niet zo aan!
Toen hadtie me daar toch dood neergevallen als blikken konden doden. En toen heb ik heeeel erg hard op mn lip moeten bijten om niet compleet te ontploffen.
Ik denk niet dattie verwachtte dat ik zo zou reageren. Daarna ook niks meer tegen hem gezegd, pas toen ze 2 uur later weer terug waren.
Hij heeft het even gewoon helemaal gedaan en ik ben klaar met die vent. Weg ermee!
Gelukkig voor mij komtie volgend weekend niet.....

Dat kon er ook nog allemaal wel bij........

zaterdag 24 april 2010

Schouderklopjes test

Ja, dat elke dag even een klein momentje op jezelf een schouderklopje te geven, moeten we er maar inhouden.
Gisteravond was Kleine Vent weer dramatisch met eten (met alles is het: lust ik niet, mamma) en het was genoeg geweest. Naar bed en vlug.
Dus een grote huilpartij, omdat we hem altijd in alles dwingen, volgens hem. Kind in bed gedaan.
Na 1,5 uur eens gaan kijken en meneer lag heel braaf naar z'n verhaaltje te luisteren. Hij sliep nog niet. Ik dacht namelijk van wel, omdat ik hem al ruim een uur niet meer gehoord had. Maar hij had lief en braaf naar de CD geluisterd en het was zo leuk, dattie hem nog maar een keer had aangezet.
Ik ging even bij hem liggen om eens lekker te knuffelen (lekker pedagogisch verantwoord he) en vroeg hem of er iets was waar hij trots op kon zijn. Hij vond dattie best trots mocht zijn op het feit dat hij niet heel boos geworden was bij de judo, toen er iemand per ongeluk op z'n tenen was gaan staan. Dat hij het wel graag wilde, maar toen bedacht dat het ook niet expres was, dus maar alleen au had gezegd.
En dat vond ik ook iets om trots op te zijn, voor m'n Kleine Vent met zo vaak een kort lontje. Dus daar verdiende hij zeker een grote knuffel voor.

Resultaat was een blij kindje dat 10 minuten heerlijk lag te slapen, maar wel trots mocht zijn op zichzelf.
Hopen dat het voor z'n humeur wat meer gaat helpen als we het vaker doen. Het is weer zo'n draak de laatste tijd. Het is erg tijd voor vakantie!

Ondertussen ben ik vandaag erg trots op mezelf omdat ik met enige tegenzin toch aan het schuren van het balkon begonnen ben. Het eerste stuk zit er al op en de rest kan pas als er weer allerlei spullen verplaatst en geplaatst zijn in het hoekje wat ik net gepoetst heb. Dus op z'n vroegst pas morgen weer. Dat mag ook wel, want m'n handen doen er zeer van.
Straks nog even de was opruimen en een nieuwe lading buiten hangen en dan is het wel weer klaar voor vandaag. Het is dan misschien nog geen 3 uur maar toch heb ik al een heleboel gedaan. Beetje weekend houden voor mezelf.

vrijdag 23 april 2010

Trots zijn op jezelf!

Ik kwam net ergens een idee tegen. Een leuk en goed idee.
Aan het eind van de dag kijken waarom je vandaag trots op jezelf kan zijn.
Dus al heb je de hele dag al vanalles uit je handen laten vallen, zijn de aardappels overgekookt, ligt je auto in puin of wat dan ook, dan kan het altijd nog wel iets zijn waar je dan wel trots op mag zijn. Dat je bijvoorbeeld heel koel en beheerst en vriendelijk ben gebleven, ondanks alle vervelende dingen. Of dat je vanmorgen toch dat ene shirt aantrok, dat je eigelijk niet durfde. Of gewoon omdat je er weer een dag werken op heb zitten en niet de neiging heb iemand te willen meppen. Of dat juist wel hebben en het niet doen.

Ik vind dat op zich wel een heel goed idee. Geeft toch meer positiviteit en daar wil ik graag heen.
Dus ga ik het zelf ook maar eens doen. Gewoon aan het eind van de dag kijken of er iets is om trots op te zijn. Meer trots zijn op wat wel kan en laten gaan wat er niet kan.
Ik denk dat het ook een goed iets is om te doen met Kleine Vent, want hij is zo onzeker over de meest kleine dingen. Terwijl er juist elke dag zoveel is om wel trots op te zijn.

Zo heb ik vandaag al Kleine Vent op tijd op school gekregen (een godswonder,niet wakker willen worden, geen kleren aanwillen, geen schoenen willen, hele tas met playmobil meewillen nemen)
En heb ik zojuist weer een aanzienlijk bedrag (voor mij dan) overgemaakt naar m'n spaarrekening.
En daar ben ik trots op. Want voor iemand met nog altijd geen werk doe ik dat sparen gewoon heel goed.

Ik denk dat het een goed wapen is tegen die nare winterblues die ik altijd heb. Dus voor komende winter toch eens proberen. En nu gewoon blijven volhouden, want het is dan wel mooi weer aan het worden, ik vind nog altijd niet helemaal de blij die er wel inzit.

donderdag 22 april 2010

2000000 ideeën

twintig miljoen ideeën om te maken!
Het is bijna verschrikkelijk. Ik wil nog zoveel maken, heb zoveel ideeën.
Ik heb inmiddels iets om mee te nemen naar de speeltuin. Kan net haken en het blijft een leuke bezigheid. Die mag dus steeds mee.
En er liggen nog 2 projecten om afgemaakt te worden, heb ik inmiddels dik veel leuke ideeën voor cadeautjes voor zwangere nieuwe mamma's. Iets heel leuks voor mammadag.

Maar eerste de 2 projecten afmaken die er nog liggen. En voor de nieuwe serie nog iets maken. Het is een mooie serie met vooral handige dingen.
En voor er rokken en jurken komen voor mezelf, komen er eerst eens wat leuke dingen voor Het Schaap.
En nog iets maken voor hier in huis. Omdat ik het zo ontzettend leuk vind om te doen.

woensdag 21 april 2010

School is hopeloos!!!!!

Weer een gesprek met school.
Zou er moedeloos van worden bijna.
Want hij zou toch echt een training van het 1 of ander moeten volgen.
En ik denk vooral dat de juffen niet zo goed met hem om kunnen gaan. De ene geeft dat gewoon toe. Die zegt: ik weet soms ook niet precies wat ik met hem aan moet.
Maar de ander schuift alles op m'n kind. Want hij gedraagt zich anders dan normaal en hij moet perse zijn zin hebben en dat gaat regelmatig mis in het groepje waar hij zit.
Daarbij even vergeten dat van de 4 andere kinderen in zijn groepje, hij vorig jaar ook regelmatig mot had met 2 ervan. Sterke eigen meningen en dan 3 bij elkaar. Das natuurlijk van tevoren al zien wat er gebeurt.

Maar er moet dus maar weer gepraat worden, omdat er toch echt iets gedaan moet worden. Dat ik aangegeven heb dat ik best zoiets zou willen, als hij er beter door in z'n vel zou kunnen komen te zitten, is even half opzij geschoven. Het is geworden: moeder wil graag meewerken.
Maar moeders wil helemaal niet graag mee werken. Zij wil een gelukkig en blij kind. En nou wil het feit dat sinds het laatste gesprek dat zeker wel aan de hand is. Hij heeft weer zin in school en hij wil graag met andere kindjes spelen en liefst elke dag.

Ik word er moe van allemaal. Weer gedoe met kind. En ik ga het er gewoon bij laten. Laat ze nu maar eerst eens over de brug komen met dat extra werk en moeilijkere dingen. Want tot op heden heeft kindlief enkel een extra rekenboek, dat nooit nagekeken wordt. En dat is vooral meer van hetzelfde. Ik heb al eerder aangegeven dat we thuis bezig zijn met de tafel van 2. Om te kijken wat ze er op school mee zouden doen. Helaas is dat gewoon enkel bij de mededeling gebleven, dus zal ik toch meer moeten gaan pushen.

Hoorde vanmorgen ook dat ik ook niet de enige ben, waarbij ze weer vanalles willen gaan doen. En dat ik ook zeker niet de enige moeder ben die het er allemaal niet meer mee eens is, zoals het gaat. Ik weet dat het volgend schooljaar toch makkelijker communiceren wordt met de juffen, maar ik moet het tot die tijd toch echt uitzingen en kijken of Kleine Vent dit allemaal wel wil gaan volhouden of dat hij er over een paar weken weer genoeg van heeft.

Creatief positief

Ondanks de hoofdpijn waar ik inmiddels al 1,5 dag door geteisterd word, ben ik toch nog altijd bezig met die update voor Het Schaap. Ik maak en bedenk en vind overal de meest prachtige patronen (er komen echt een heleboel knuffels over een tijdje!)
Maar voorlopig heb ik al wat dingen die al online staan te wachten om op de site gezet te worden. Er komt namelijk een nieuwe serie. Nog wel klein op dit moment, maar ik heb er nog veel ideeën voor. Het wordt vooral met beestjes....


Ondertussen ligt er ook nog een project bijna klaar te zijn en 1 geknipt. Die wil ik het liefste deze week nog af gemaakt hebben en dan kan maandag de update eindelijk de lucht in. En eens gaan nadenken over een mamadagcadeautje voor een dame die dat heel erg verdient. Want voor het eerst mamma worden is stik spannend op zich, maar zij heeft echt van vanalles last en al een aantal keer ziekenhuis gezien. En dan is ze nog maar halverwege. Ik vind het echt sneu.

Ondertussen zijn ze op school nog altijd bezig met het wel en wee van Kleine Vent. Want hij moet goed in z'n vel zitten en hij moet zich sociaal gedragen in de klas.
Hij zit best goed in z'n vel nu. Vindt het heerlijk om met andere kinderen lekker buiten te spelen en gedraagt zich niet meer als een verwende draak.
Ik ga er in ieder geval niet in mee, in al die trainingen en therapieën. Dat kan ook na de zomer. Hij zit nu lekker in z'n vel en het is voor nu gewoon klaar. Enige wat ik vraag is wat meer communicatie vanuit school. Want er zou schijnbaar allerlei moeilijker werk voor kindlief geregeld worden, maar tot op heden hoor ik niks en zie ik evenmin wat. Beetje jammer...

dinsdag 20 april 2010

Kortingstickers voor de efteling

Ja, omdat ik gewoon zoveel stickertjes enzo krijg van alle kanten, heb ik er zoveel dat ik wel 10 keer naar de efteling kan met kindlief.
Dat is toch wel wat veel, zeker omdat we eind augustus al in de efteling gaan logeren en deze vakantie ook al een dagje gaan.
Nu is de efteling gewoon nog altijd dik 2 uur rijden met de auto, dus niet iets om even een middagje heen te gaan.

Daarom gooi ik de resterende stickertjes in de aanbieding.
Dus als iemand een goede plek ervoor weet, laat het maar weten.
Heb er echt nog een heleboel liggen.

vrijdag 16 april 2010

Zonnige draken!

Het mooie weer is zo heerlijk.
Ik kan weer veel meer en alles werkt beter.
M'n schoonmaak actie in m'n leven heeft toch onbewust veel effect gehad.
Door zoiets stoms, als gewoon m'n hele hyvespagina leegruimen, was er plek in m'n hoofd.
Ruimte voor nieuwe dingen, voor leuke dingen.
Zo staat er al een bezoekje aan de efteling op het programma voor de komende vakantie (die ineens 2 weken duurde, terwijl ik toch korter dacht).
Kindlief heeft ineens het licht gezien. Er is echt ook bij hem een soort blokkade weg. Hij wilde al een hele week bij 2 vriendjes spelen en afgelopen donderdag kon het ook eindelijk. Voor de eerste keer bij een ander kindje, vond ik zo'n 1,5 uur heus wel genoeg. Ik ken m'n kind en hij kan godsonmogelijk zijn soms.
Maar bij het ophalen, wilde hij niet mee. Het was te leuk. En dus was ik helemaal stom en hij haatte me. En dat duurde ook nog wel tot om de hoek. En bij de auto was kindlief weer helemaal gezellig en was het weer leuk.
Hij zit minder lang in z'n chagrijn en wil het liefst met alle vriendjes spelen.
Ben benieuwd of ze er op school iets van merken?

Hij was vandaag ook al zo'n held...
Hij is eigelijk best bang voor iets wat beest is, maar ondertussen is het ook allemaal zo machtig interessant.
Vanmiddag bij vriendlief in de buurt naar de kinderboerderij. En meneer liep gewoon, zonder mamma, door de grote wei tussen de schapen en geiten. Hij had wat overtuiging nodig, maar die hoefde niet van mij te komen (dat werkt allang niet meer). Maar een heel lief lammetje lukte het wel. Meneer heeft een kwartier lang het lammetje geaaid. Hij was stiekem heel trots op zichzelf. Dat verteld hij mij dan savonds in bed. Dat hij het toch maar gewoon gedaan heeft. En dat vind ik nou ook.
Hij is zijn eigen draken aan het overwinnen. Daar heeft hij mamma maar af en toe nog bij nodig.

Het is niet meer erg om niet alles in 1 keer te kunnen. Je moet nu eenmaal leren.
En samen zorgen we dat alle draken verdwijnen (behalve die coole uit de film!)

Nu nog werk hebben. Of natuurlijk die koninginnedag prijs winnen. Dan hoef ik niet meer te werken. Dan ga ik doen wat ik leuk vind. (stiekem gewoon wel iets van werken, maar dan leuker)

Toveren

De blokkade is echt helemaal weg. Weggetoverd....
Ik kan weer maken.
En niet zo'n beetje ook. Er zijn weer dingen af en 1 ding compleet gemaakt in 1 keer.
Er komt dus echt eindelijk eens een updateje van het Schaap. Met nieuwe giraffen (het patroon is gewoon zoek!!) en andere knuffelbeesten en ook helemaal nieuwe producten.
Maandag een kleine sneakpeek hier. Er ligt nu al wel weer iets geknipt, wat ik volgende week ga maken. Weer een serie denk ik. Ik ben er helemaal in bezig.
Ik ben er weer helemaal druk mee.

Volgens Kleine Vent moet m'n goede humeur in m'n sproetjes zitten. Want hij zei dat als die weer komen, dan word ik ook gezelliger.
En dat klopt. Ik doe het in de zomer 10 keer beter, dan in de winter. En ik heb enkel in de zomer sproetjes. Dus ergens klopt het wel.

Nu nog de zon ons koude kikkerlandje een beetje op laten warmen. Dan kan ik weer heerlijk op het balkon zitten werken en leren. Lekker een mooi kleurtje krijgen en heerlijk genieten van de zon. De zonnenbrand staat al klaar...

woensdag 14 april 2010

Niks kan ook heerlijk zijn...

Ja, das het nare he, als je er veel over leest.
Hoewel ik altijd wel geweten heb waarom ik dingen deed, wordt het steeds scherper te zien. Vooral voor mezelf.

Zo waren de gekke kleuren haar een reden om gezien te worden. Dan werd ik tenminste gezien. Dan vergat niemand me.
Helaas is de eigen mening toch wel altijd geweest, maar ik hou niet van ruzie en riep ik veel te vaak ja op dingen terwijl het nee moest zijn.
Ik ben altijd toch enigzins 'ja en amen' typje geweest.
Gelukkig had ik op de middelbare school vrienden die daar niet van waren en dus kon ik daar ook gewoon m'n mening ventileren. Tot op zekere hoogte dan. Want het kon natuurlijk niemand schelen dat ik compleet over the top verliefd was op die ene jongen. Dat was voor mezelf en heb ik met niemand gedeeld. Tot op het moment dat het duidelijk werd dat hij mij ook leuk vond. En toen was het klaar.
Gedoemd om te mislukken overigens. Vrij snel was het weer over. Ik was er helemaal van ondersteboven. Maar na jaren vallen langzaam alle stukjes op hun plek en snap ik waarom hij deed wat hij deed. Het is ook wel goed.
Het verleden is geweest en daar is niks meer aan te doen. Hoe hard ik het ook zou willen.

Maar juist dat verleden begint me op te breken. Alle mensen met wie ik vroeger contact had zijn of verhuisd of dus veel te druk met hun 'eigen ding'. En das niet erg hoor. Doe je ding zeg ik. Maar het is daarbij een beetje sneu om mij te vergeten. Omdat ik niet mee kan naar de kroeg, dat ik tijd heb op andere momenten van de dag. Dat ik andere interesses heb. Kan gebeuren, want je wordt ouder. Niks aan te doen.


Dus stiekem kwam daar ineens weer een mooie gekke kleur haar. Want ik wil WEL gezien worden! Ik doe er namelijk wel toe!
Maar ik blijf bij m'n beslissing.
Ik gooi het verleden overboord en begin opnieuw. Ik heb niks en ik begin met niks.


Maar vandaag was het lekker niks.
Heerlijk in het zonnetje m'n rok en gympen oranje staan verven, beetje in de tuin gerommeld voor Kleine vent opgehaald moest worden. En eenmaal bij school had ik hem 5 minuten en toen ging hij spelen bij een vriendje.
Want bij hem is de knop om. Hij wil graag met andere kindjes spelen, maar nu ook BIJ andere kindjes. Hij vond me ontzettend stom dat ik hem al zo vroeg kwam halen en wat verschrikkelijk boos. Blij toe. Hij vond het leuk en wil nog een keertje.
Daardoor had ik vanmiddag ook nog vrij en kon ik heerlijk met een kopje thee op het balkon in het zonnetje (in een hempje!) nog 2 kaarten schrijven voor m'n postcrossing avontuur.
Inmiddels al 3 kaarten verstuurd en 1 ontvangen. Het is een soort leuk gokspelletje. Je weet nooit precies naar wie het gaat, of van wie je er 1 krijgt.
Net al gezien dat kindlief er ook wel aanmoet denk ik. Die wil ook heel graag leuke post.

Klaagklaagklaag

Nu zat ik hier vanmorgen om kwart voor 8 een heel naar bericht te maken.
En hoewel ik het er nog altijd wel mee eens ben en mn gedachtes niet op iets anders zijn gegaan, doe ik het toch anders.
Ik blijf dan namelijk achteraf altijd nare gevoelens houden bij zo'n berichtje.
Dus vertel ik voornamelijk over de acties die ik vandaag al deed, niet eens zozeer de oorzaak ervan.

Ik heb vanmorgen onder de douche besloten dat ik mijn hele hyvespagina leegtrek van alle mensen die zich ooit vriend noemde, maar dat niet meer zijn, naar mijn idee en gevoel.
Resultaat was: van de 80 nog 1 over. En die ligt geregeld in m'n bed, dus die mag blijven.
Daarbij wist ik al dat het aantal vrienden te tellen was op 1 hand. En zelfs daar twijfelde ik nog wel over. Maar ik weet er 1 zeker. De rest was het ooit misschien. Maar nu zeker niet meer.
Ik ga m'n leven opruimen. Ontdoen van alle loze dingen.
Nu nog ergens werk vandaag toveren en dan kan ik ook eindelijk serieus gaan kijken naar een huis.
Want dat heb ik nog altijd niet, een eigen plekje. De rust in m'n hoofd en in m'n lijf weer terugvinden.

dinsdag 13 april 2010

1 jaar alweer.

feitjes:
sinds 22 september 2009 is mijn blog 4211 keer bekeken.
daarbij ging het gemiddelde aantal lezers van 6 naar elke dag 12,95.
Deze bezoekers keken vanuit zeker 23 landen.

Dat ik het nog altijd verbazend vind dat er mensen zijn die mijn hersenspinsels willen lezen. Dit blogje is namelijk ooit begonnen als beetje reclame voor m'n nieuwe bedrijfje, verworden tot mijn persoonlijke uitleef en afreageerblog. Wat beduidend interessanter is, in ieder geval de afgelopen 6 maanden. Het bedrijfje heeft nogal stil gestaan. Al het gedoe rondom m'n moeder was lastig om mee om te gaan. En toen ook nog een heleboel gedoe met Kleine Vent. Ergens was de blokkade om eigelijk ook maar iets te doen.

Maar daar komt verandering in. Er komen nieuwe dingen bij. En zelfs hele nieuwe categorieën in de shop.
Gaan namelijk ook kleding maken! Dikke stap vooruit voor mezelf en het wordt ook niet zomaar kleding.
Hele blije vrolijke prinseswaardige kleding. Eerst voor meisjes alleen (daar liggen even de ideeën) Maar ook snel voor jongens. Stoere shirts, rompers en nog wat meer....

Er zit weer heel veel in de pijpleiding en er komt weer nieuws aan. Er ligt al veel bijna klaar te zijn en ik ben er weer heel druk mee. De zomer weer in m'n bol!

En hopelijk komt het blog ook wat meer bij mij passend.

(ff postje verhuisd naar de goede plek..)

zondag 11 april 2010

Soms ben ik briljant

Ja, soms wel. Soms doet het namelijk goed werken in m'n hoofd...
Dankzij een briljante oplossing heb ik komende tijd alsnog een telefoon.
Die had ik namelijk nog en met alleen de oplader even opzoeken was ik gewoon weer bereikbaar.
Ik heb van die momenten van lichte paniek, dat ik niet zo goed kan nadenken.
Want ik ben wel van die generatie die niet zonder mobieltje kan.
Ik heb geen moeite om dat ding een hele dag in m'n bed te laten liggen, omdat ik heb vergeten ben. Of gewoon een dagje uit, wegens geen zin in andere mensen.
Een week lang niet aan hebben op zomerkamp, want daar is dat ding niet nodig.
Dat is geen enkel probleem. Maar in het normale dagelijkse leven, heb ik dat ding dus wel nodig.
Het is m'n wekker waardoor ik wel wakker word (irritant kraaiende haan naast je oor!) en waarmee ik vooral communiceer met m'n wederhelft. Want bellen doe ik niet graag, heb je vaak toch net te weinig te zeggen om een echt gesprek te voeren en hij werkt gewoon WEL hele dagen (veel te veel met grote regelmaat, de gek). En dan is even een berichtje sturen makkelijk. Komt altijd aan, blijft ook goed als hij het even niet ziet of even druk is met andere dingen.

Maar komende week zal ik het waarschijnlijk met m'n oude roze uit-elkaar-vallende bakje moeten doen. Jammer van die mooie flitsende, maar deze doet ook wat er gevraagd word..

En ondertussen eindelijk weer eens wat dingen af. Een mooie serie bloempjes is af. Ze komen in de shop, maar het blijft bij 2 sets, wegens toch wel veel tijd kostend.
Ik ga straks bezig met een paar slofjes die nou eindelijk afgemaakt moeten worden.
Ik heb een beetje een lijst voor deze week (lijstjes mensch).
Zo moet er gebeuren:
- slofjes afgemaakt
- olifant afgemaakt
- kaartjes voor de bloemen maken (en bloemen erop)
- de douche gepoetst
- nieuwe giraffe maken
- rok wassen en verven

En eigelijk wil ik nog wel 20 dingen! Maar helaas er is beperkt tijd.
Dus blijf ik maar realistisch en mezelf kennend. Want ik kan vanalles plannen, maar zelden doe ik alles. Dus voor elke dag 1 ding om te doen. Dat moet lukken namelijk.


Waarom willen trouwens mensen ineens dat ik hun problemen oplos. Tenminste, de geestelijke dan.
Steeds als ik zeg: ik studeer psychologie. Dan komt er meestal ineens: dan kan je me vast wel helpen met.....
Dus sta ik al 2 weken in luistermode en doe ik pogingen om nuttige dingen te zeggen.
Die meestal uit mijn eigen gezonde verstand komen en weinig echt psychologisch verantwoord zijn waarschijnlijk. Want na nog geen 6 maanden studie ben ik nog geen psycholoog. Kom daarvoor maar over 4 jaar weer terug....

zaterdag 10 april 2010

Telefoon Trouble

Heerlijk weer. Lekker veel buiten zijn en lekker veel weg gaan,naar strand enzo.
Nu is het handig dat je dan ook bereikbaar kan zijn. En daar heb je een mobieltje voor.
Nu wil het geval, dat kindlief zo aardig was een poging te wagen mijn patroontje uit te vinden voor het onlocken van mijn telefoon. Wat niet lukt.
Waardoor ik nu heel lollig op mijn telefoon eerst moet inloggen met mijn Google-account.
Vind ik 10 keer handiger dan al die andere codes enzo, want dat gebruik ik tenminste regelmatig en vergeet ik dus niet.
Maar nu wil het geval: Telefoon vind mijn googleaccount informatie foutief.
Na 20 keer tikken en supergoed controleren of er echt geen tikfouten inzaten, heb ik het opgegeven.
Ik mailde net HTC om wat advies, want hier kan ik niks mee.
Ik kan m'n telefoon niet meer in (wel dus berichtjes ontvangen enzo) en ik kan er eigelijk helemaal niks meer mee. Dit is heel praktisch, gezien het feit dat het mijn horloge, m'n wekker en m'n communicatiemiddel met Grote Vent is.
Word er niet bepaald blijer van....

Oohja: had ik al verteld dat ik sinds gisteren een beetje ander haar heb?

De kleur komt er niet zo op uit helaas
En een woord voor de kleur kan ik niet zo snel bedenken.
Het was niet wat ik eigelijk wilde, niet wat ik verwachtte en ik weet ook nog niet of ik er nou nog even een rood kleurtje overheen gooi of dat ik het zo laat voorlopig...

donderdag 8 april 2010

To finish what you start.....

Zo, vandaag wordt het pandaatje weer terug afgeleverd, gemaakt en wel. Viel allemaal nog wel mee, veel blikschade alleen.
Heel blij, want die Mini was echt verschrikkelijk. Veels te lui.

En ik moet echt aan de afmaak. Heb nog 3 paar slofjes liggen om af te maken, nog m'n lieve olifant die nog altijd niet af is en zo nog wel wat dingen.
Daarbij zijn de afmaak dingen vooral voor het Schaap, en die moet echt hoognodig een update.
Ik krijg het alleen niet zo voor elkaar. Ergens in mn hoofd zit een kortsluiting denk ik. Die moet ik er even gaan uitwerken.
Dus eerst een paar lieve stoere blauwestreepjes slofjes afmaken en dan zien we weer verder....
Daarbij nog echt 20 dingen opsturen ofzo. Boeken wegsturen, kaartje sturen voor de Postcrossing (al een maand ofzo) en ook natuurlijk ff de beren wegsturen. Als ik alles weer wat op orde heb, ga ik weer verder met de beertjes. Zeker omdat het blogje hier over 5 daagjes een jaartje alweer in de lucht is.
Voor volgende week dinsdag wil ik graag de site weer een update hebben gegeven, dingen verstuurd en hopelijk begonnen aan m'n nieuwe project.
Vandaag moet er tijd zijn om af te maken.....


En natuurlijk verder met m'n lijstje. Ik moet vanavond even een goede telling maken van welke dag het ook alweer is nu en welk doel ik als volgende kan halen...

woensdag 7 april 2010

Van sparen en van geld...

Ja,als je leuke dingen wilt doen, die kosten vaak wel geld.
De grote dingen dan.
Zoals op vakantie gaan en dagjes pretpark enzo.
En een huis, dat kost zeer zeker nog meer (ookal wordt eht een huurhuisje)
Dus spaar ik me helemaal scheel. Zodat die beloofde vakantie er wel in zit, dat ik ook nog een mooie flitsapparaat kan kopen voor m'n camera, voor dagjes uit en voor dat huisje dat er gaat komen.
En nu zag ik vandaag dat ik die vakantie, dat flitding voor mn camera en voor een paar dagjes uit heus wel centjes heb. Maar ik doe aan potjes.
Ik heb voor de vakantie, voor dagjes uit en voor flitsding allemaal een potje.
En een potje voor een nieuwe laptop en een potje voor winkelen.
Vooral omdat ik anders zo ontzettend niet meer weet waar wat heen kan en hoeveel er nou voor is.
Die potjes zijn netjes rekeningen waar ik kan sparen. Behalve de dagjes uit pot, want die staat hier ongeopend voller en voller te worden. Das de kleingeld pot.

En dus door al die potjes spaar ik me helemaal scheel. En kan ik hopelijk deze zomer een paar daagjes met Kleine Vent weg, dat flitsding halen, en boel dagjes uit, een dagje winkelen voor mezelf en vast wel ergens een weekendje weg met Grote Vent.
En dan nog geld overhouden om te sparen voor dat huisje.

En dat terwijl ik officieel niet werk. Ik ben een wonder met geld ofzo.
Ik weer zelf niet eens hoe ik het doe....

maandag 5 april 2010

Paasig weekend

Zo. Na ook eens een stilte van mij, nu weer online.
Lekker weekend gehad.
Zaterdag lekker naar buiten geweest, naar ons stadspark. Omdat zuslief daar een paaseitjeszoekfestijn en eiergooiwedstrijd georganiseerd had. Dat paaseitjes zoeken leuk is, dat wisten we wel. Ook lust je zelf dan geen bruine chocolade. Maar dat je dan mag gooien met echte eieren, dat is natuurlijk 10 keer leuker. Want die kletsen zo prachtig op de grond. En tel daarbij op dat kindlief zijn coördinatie van mij geërft heeft, ging dat voornamelijk dat hij het gooide, zuslief ving, zij gooide en hij liet vallen.
Maar het was leuk! Ik kon hem thuis daarna maar gelijk onder de douche gooien, want hij zat onder de modder en het hooi. Tot in z'n schoenen.

En gisteren voor de leuk maar weer een paasontbijt/lunch gemaakt. Alles was al afgemaakt en hoefde enkel op tafel gemikt. En dan lekker met z'n allen even eten. Dat komt ook nooit voor op zondag. Of uberhaubt eigelijk. Maar leuk is het wel. Kindlief is weer erg aan de groei en vreet zich een slag in de rondte.
En dat merkte we ook weer gisteravond bij de chinees waar we gingen wokken. Behalve de ongeloooofelijke drukte daar, was het net als altijd gewoon lekker. En dat vond Kleine Vent ook. Hij vrat 3 borden leeg (en slechts 1 met frietjes, hij moet iets chinees eten) en daarna ook nog 2 toetjes. En dat was beduidend meer dan ik. Maar hij was lief en gezellig en hij groeit veel te hard om dik te worden. Dat kan hij volgens mij gewoon genetisch gezien niet.

En vandaag is het wel lui. Zo is het inmiddels al 11 uur en zowel Kleine Vent als ik zijn nog niet aangekleed. Net ontbeten (tijdens het tikken). En hoewel ik heus wel sinds 8 uur al wakker was (Grote Vent diende zich op het voetbalveld te melden) ben ik lekker blijven liggen tot 10 uur. Het is namelijk gewoon nog een vrije dag. Vanaf morgen gewoon weer een tijdje normaal. En dan is het alweer eind april en heeft Kleine Vent 2 weken vakantie en komt die koningin hierzo veel te dicht in de buurt om leuk te blijven. Ga toch lekker op tv kijken hoor. Zie je veel meer. Smiddags wel us buurten in Middelburg als ik zou willen....

vrijdag 2 april 2010

Zomerse beelden...


Nog altijd een poging doen om minder geouwehoer en leuke beeldjes op mn blog te krijgen.
En wegens vandaag gewoon niks bijzonders, op het 'raad de smaak van de Jelly Bean' spel na dan.
Dus nu maar even een mooi plaatje van wat leuke vrolijke bloementjes:

donderdag 1 april 2010

MINI voor de deur, nu weer aan het werk

Vanaf vandaag rijden we hier in een echte onvervalste MINI!
En dat vind ik zeker een leuke auto (ik weet nog niet of ik er 1 zou willen hebben, zijn namelijk ook gewoon DUUR)
En nu mogen we deze even uitproberen, net zolang totdat ons pandaatje gemaakt is, of dat er een nieuwe moet komen. Geen idee hoelang dat gaat duren.

Ondertussen heb ik voor de grap maar weer eens gestreken. 45 minuten strijken en dan ontdekken dat je nog niet eens de helft gedaan hebt. Veel langer moet ik ook niet strijken, want die strijkplank is eigelijk net iets te laag, centimeter of 3/4 ofzo. Maar net wel zo dat als ik langer werk, ik toch wel last krijg van m'n rug. Beetje mijn zwakke punt. Gelukkig door heleboel turnen en dergelijke over de jaren heen, gewoon vrij veel spierweefsel gekweekt er om heen.

Daar moet weer aan gewerkt worden, die spieren. Want het wordt toch wel een beetje te gek allemaal. Domweg netjes je oefeningetjes blijven, dat helpt natuurlijk. Moet ik het wel doen......

En tussen al het strijken, poetsen, opruimen, poging doen tot oefeningen doen, kindlief bezighouden, boodschappen en wat nog meer heb ik eigelijk gewoon weer veeeel te veeel ideeën. Ik wil nog zoveel doen en zoveel proberen. Maar langzaamaan worden de projecten die er nog liggen afgerond en is er plek voor nieuwe. Maar eerst moet ik echt aan de slag voor Het Schaap. Er moet gewoon een update komen. Ik heb namelijk heus wel wat dingen liggen die erop moeten. Alleen aan een goede foto ervan maken kom ik niet zo toe. Dat blijft uitgesteld worden enzo.
Daar ben ik namelijk heel erg goed in. Dingen beginnen en dan het half afmaken en het afmaken ervan vooral uitstellen omdat ik het liefst alweer aan iets nieuws begin. Daarom plan ik meestal wat kleine projectjes, maar ik heb nu een project gevonden dat toch beduidend groter is.
Ik wil namelijk een jas maken. Een jas met heeeel erg veeeel biasband in fijne kleurtjes. Dik veel werk. Maar voor mezelf, dus wel dankbaar werk...