vrijdag 21 januari 2011

Niet zeuren maar doen....

En terwijl ik gisteren een beetje aan het zeuren was over hoe lastig het allemaal wel niet geregeld is in Nederland en dat ik nog altijd afhankelijk ben van anderen, kwam er een bestelling binnen op de website. De eerste dit jaar. Had al wel 2 verzoeken gekregen, maar dat was allemaal uit m'n omgeving. En nu dus de eerste bestelling van dit jaar via de website.
Dat maakte mijn dag weer even goed.
En daar moet ik dus weer voor aan de slag. Het stofje wat ik nodig heb, is een beetje zoek, dus er moet opgeruimd worden. Voor dinsdag moet het namelijk klaar zijn en wil ik het uiterlijk opsturen (iets met alles binnen een week willen afhandelen, daar waar mogelijk).
En ondertussen gaat m'n gehaakte deken ook steeds meer de goede kant op. Hij wordt al steeds breder.
Elke avond een stukje. Overdag soms ook wel, zeker afgelopen week. Toen kon ik met m'n ontploffende hoofd niet zo erg rondlopen en bukken en dergelijke. Dus werkte ik maar aan m'n deken.
Vandaag ga ik vooral werken aan 4 broeken en hessen voor zuslief's Aladdin musical. Ik maak ook de kleding voor Kleine Vent, dus hij was m'n testkees. Daardoor bleek het patroontje was zuslief en ik even snel bedacht hadden, voor geen meter te kloppen en kon ik nog op tijd alles correct doorgeven aan haar, zodat de andere broeken ook niet gek geknipt gingen worden.

Kleine Vent gaat vandaag ook niet naar de BSO. Hij is helemaal op. Er zit geen energie meer in.
Ik ben op zoek naar iemand waar hij wel naar wil luisteren. Hij wil niet praten over vervelende dingen en dan ontploft de bom soms ineens. Om helemaal niks. Maar hij wil niet naar mij luisteren, hij wil niet met mij praten erover. En het kost hem allemaal zoveel energie. Waardoor hij weer moe wordt, minder verdraagzaam wordt tegenover anderen, wat weer meer ruzies/straf als resultaat heeft, waardoor hij nog minder wil zeggen en minder energie heeft. Maar slapen gaat ook niet, omdat hij zich zo druk maakt over alles. Maar vanmiddag maggie uitrusten.
We zijn weer terug in het cirkeltje, net als vorig jaar. Met groot verschil: 2 juffen die echt wel vanalles proberen voor hem. Alleen durft hij niet meer. Hij wil niks nieuws meer proberen, want hij kan het toch niet.
Dus die mooie speltherapie die ze al 1,5 jaar op school proberen ons aan te smeren, gaat niet het gewenste effect hebben. (wat ik al vanaf dag1 denk, want hij weet wel hoe het hoort. Alleen heeft hij moeite met zichzelf en daardoor met anderen. Niet andersom) Ik ga meer voor iets waar hij beter op z'n gemak is met zichzelf. Nu vond ik iets waar ik heel gelukkig van werd. Dus ga ik maandag maar weer eens in gesprek met de juf en kijken wat die er van vind. Hoe alles nu gaat. Ik had er vertrouwen in, zo in het nieuwe jaar. Maar nu, na 3 weken is het al weer net zo erg als voorheen, al dan niet erger.
Op dit moment kom ik niet meer alleen uit dat cirkeltje en school weet het ook niet meer. Er is vorig jaar heel erg veel schade aangericht en het gaat lang duren voordat dat allemaal weer in orde is.

Het is nu afwachten en proberen tot maart de rit nog uit te zitten. Dan hopen we meer te weten. Tot die tijd maar weer eindeloos met school onderhandelen.



Note: ondertussen is mijn blogje gewoon al 15000 bezocht! En uit 42 landen. Niet normaal! Dat mensen het nog altijd leuk vinden om mijn gewauwel te lezen. (en ondertussen het heerlijk vinden om dat bij anderen te doen...)

1 opmerking:

  1. Hier ook klachten over de sociale ontwikkeling. Leren=top, sociaal=bagger.... :(

    BeantwoordenVerwijderen