maandag 11 april 2011

Vertraging door handrem

Nou, die trein van mij blijft een beetje op het station hangen vandaag. Er is een berg vertraging denk ik. Iemand is de handrem vergeten, denk ik.
Mede door een enorme uitbarsting vanmorgen. Ik was het gedrag van Kleine Vent zo beu, ik heb hem heel rustig vertelt dat hij maar even beneden op de kruk moest gaan zitten. Hij werd daarop heel erg boos (ja daardoor dus te laat op school). Hij is zo enorm bezig met hoe erg alles is voor hem en hoe erg hij steeds gestraft word en hij snapt niet waarom iedereen dat zomaar doet. Hij doet zoveel voor iedereen en dan krijgt hij zomaar ineens straf.
Hij vergeet er vaak even bij te denken dat hij constant grote monden geeft, regelmatig een poging doet tot mij schoppen of slaan. En als ik daar iets van zeg, kan ik een grote mond verwachten. Dus hij krijgt daar straf voor. Ik vind het niet meer dan logisch. Maar hij vind zichzelf steeds zo'n slachtoffer.
Tot vanmorgen ineens dat kwartje viel (geen idee voor hoelang dit keer). Hij heeft een kwartier zitten huilen, want hij vond zichzelf zo stom, omdat hij niemand waardeerde. Met alles wat iedereen steeds voor hem doet.
Maar hij kan geen middenweg vinden. Nog altijd niet. Het is of dat hij het slachtoffer is of dat hij stom is, omdat hij het steeds verkeerd doet en hij niemand waardeert. Er zit niks tussen voor hem. En als hij eenmaal iets in z'n hoofd heeft, krijg ik het er niet zo snel meer uit.
Maar van dit soort momenten word ik zo vreselijk moe. Het zuigt enorm veel energie en ik heb er nog lang niet genoeg van om daarna gewoon door te gaan.
Toen ik Kleine Vent om kwart voor negen eindelijk op school afgeleverd had, heb ik thuis eerst echt 10 minuten voor me uit zitten staren. Wat moet ik hier nu weer mee? Ik snap er geen bal meer van. De regels in huis zijn duidelijk. Dit wel en dit niet. Maar elke keer weer gaat hij er overheen en elke keer krijgt hij straf hiervoor. Dan zou je toch denken dat hij het wel een keer zou leren. En hij doet net alsof hij niet weet waarom hij straf krijgt (als ik het even later vraag, wanneer hij afgekoeld is, kan hij het prima vertellen overigens)

Ik heb steeds meer het idee dat het op school weer niet loopt. Hij wil niet meer naar school smorgens. Dat is 9 van de 10 keer het eerste wat hij zegt als hij uit bed komt: mamma, hoef ik vandaag niet naar school? Mamma, ik heb geen zin in school. Mamma, ik wil niet naar school.
En met geen mogelijkheid krijg ik school er van overtuigd dat mij minimaal informeren over dingen extreem belangrijk is op dit moment. Er word volgens mij weer vanalles gedaan met dat kind van mij, waar hij geen trek in heeft. En ik dus al helemaal niet. Maar ik hoor nooit wat. Ik moet om alles vragen. Ik hoop dan ook maar dat ze begrepen hebben dat de vragenlijst vanuit school die nodig is voor het rapport en dus uitslag van de test van Kleine Vent. En dat die dus nu wel opgestuurd wordt, met enige spoed. Want anders moet ik nog ergelijk lang wachten, terwijl het testbureau echt heel erg snel werkt verder.
Nog 3 maanden school. En er moet toch een berg veranderen in die tijd, wil ik hem daar op school laten komend schooljaar. Misschien is er wel weer wat verandert. Ik heb geen idee, er is geen informatie verstrekking. Morgen maar weer eens vertellen dat hij geen zin meer heeft in school. En dat het wat mij betreft ook wel een beetje klaar is zoals het nu gaat.

1 opmerking:

  1. Ik heb niet duidelijk: Zit hij op regulier onderwijs?
    Misschien dat de vorm van onderwijs niet aansluit?
    Mijn jongste zit op Jenaplan, omdat ik dacht dat hij op regulier onderwijs zou wegkwijnen. Die gedachte is in de loop van de tijd alleen maar bevestigd en ik ben dus blij met mijn keus.
    Het kost mij veel tijd en geld hem daar steeds te brengen maar plezier in school is toch ook heel belangrijk.

    BeantwoordenVerwijderen