vrijdag 6 mei 2011

De kogel is door de kerk. De uitslag is bekend

Zo, na een paar dagen iets wat wel op vakantie leek, toch weer even terug in blogjesland.
De afspraak voor de uitslag van de test die Kleine Vent een tijdje terug maakte, viel super mee. Het gaf me een prettig gevoel dat ik, als moeder, het toch erg bij het rechte eind bleek te hebben. (er staat serieus expliciet in: er is absoluut geen sprake van autisme...) Het exacte nummertje was niet te zeggen, maar ergens tussen 120 en 140, met naar alle waarschijnlijkheid meer richting de 140 dan de 120.
Wat ook weer een berg opstakels gaat opleveren. Want het advies was: zoek vooral naar een andere school, waar het vertrouwen gewoon wel aanwezig kan zijn. Daar waar Kleine Vent wel klaar is met school, leek school ook wel klaar te zijn met Kleine Vent, volgens de psycholoogmevrouw. En anders was ik wel helemaal klaar met deze school, omdat er dus nul communicatie is, tenzij ik er expliciet om vraag. En dan is het vaak allemaal nog wel wat vaag.
Dus was het advies ook: zorg dat er bij gesprekken met school een derde partij bij is. Dan zou ik als verzorger in die rol kunnen blijven. Wat ik eigelijk wel een prettig idee vond, want ik voel me totaal niet serieus genomen op de school inmiddels. Gelukkig volgt er nog een gesprek met school en mij en de psycholoogmevrouw.
Maar al met al levert het een redelijke hoeveelheid gedoe op met de gesprekken met huidige school, potentiele nieuwe school. Waarbij we het advies voor mogelijk Leonardo onderwijs even in de ijskast mikken. Dan zou Kleine Vent bij z'n tante in de klas komen. Dat lijkt me niet zo'n heel goed plan. Mogelijk word het wel hetzelfde gebouw.
Waardoor het volgende op mijn verlanglijstje ineens niet meer leuker werk word, maar een handiger vervoermiddel. Want als ik zoonlief daadwerkelijk naar die school doe, dan zullen we elke ochtend een half uur moeten fietsen. Wat op zich prima gaat, maar ik ken m'n kind en ik ken mezelf. In de zomer is het makkelijk, maar zodra de dagen korter worden, word alles al lastiger en dan zo vroeg op moeten gaat een uitdaging worden. Dus dat word keihard sparen voor iets handigers.

Maar in ieder geval hebben we woensdag officieel een huis gekocht. Het contract is ondertekend (waarbij ik van zoonlief met dezelfde pen een mooi huisje op m'n hand cadeau kreeg) en nu moeten we als gekken gaan zorgen dat de hypotheek echt rondkomt en dat er een goede notaris is, want als we alles rond krijgen, dan is de overdracht per 1 juni. Dus echt enorm snel....

En omdat we toch wel gewoon wat leuks wilde doen in de vakantie, gingen we donderdag met z'n 3en naar een leuk parkje in de buurt. Met binnenspeel mogelijkheden en een soort mini madurodam, maar dan enkel van walcheren. Kleine Vent vond het allemaal best leuk, maar toen we eenmaal een poging deden tot schaken (hij kende de regels allemaal niet) werd hij echt gezellig. We deden 2 potjes, waarvan zoonlief ze allebei won. En hoewel ik niet helemaal geweldig geschaakt had, bleek hij vrij snel al 2 zetten vooruit te gaan denken. Bizar soms. Maar ook leuk. Dus vroegen we een heel mooi schaakspel, dat mijn oma nog in de kast heeft staan. Het was van mijn opa en dus voor zowel Kleine Vent als voor mij toch wel iets bijzonders.
Die mag mooi mee naar ons nieuwe huisje straks.

Voor nu ga ik voor de grap maar weer eens een doos inpakken. Het ruimt wel enorm op.

2 opmerkingen:

  1. Gefeliciteerd met het huis. En vooral, super dat je nu wat meer "weet", dwz je vermoedens toch officieel bevestigd ziet. De vraag is wat voor school nou de juiste is.. wij houden het voorlopig toch op "gewoon" onderwijs en hopen dat er genoeg uitdaging/begeleiding op individueel niveau te geven is. Sterkte met de beslissingen!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Heb de perikelen rondom je zoon gevolgd omdat wij een beetje in hetzelfde schuitje zitten. Onze zoon is af en toe wat terughoudend op school, soms wat "anders" (school hint richting stoornis, dat voel je gewoon). En terwijl wij dachten dat ze heus wel in de gaten hadden hoever hij was, bleken ze absoluut niet in de gaten te hebben dat hij al kon rekenen en lezen (groep 2 , 6 jaar). En dan nog alles wat hij thuis doet, vraagt, bedenkt. Onderzoek en test zijn nu geweest en we wachten (ook met veel! spanning ) op de uitslag. Wat prachtig is het toch dat een moeder gewoon WEET hoe het zit. Veel sterkte met schoolkeuze etc.
    Groetjes Filiz

    BeantwoordenVerwijderen