donderdag 20 oktober 2011

Na wat overdenkingen, ben ik er dan wel uit. Het Schaap krijgt een grote make-over (ik was er achter de schermen al een beetje aan bezig) en ook de prijzen moeten een beetje omhoog. Anders ben ik toch niet zo handig bezig. Zal daarbij ook wel de gegeven adviezen ter harte nemen (gewoon zinnig commentaar, niet het eindeloze gezeur waar het in mijn omgeving vaak in verzand)

Maar vandaag, vandaag ben ik trots op een eigen gevilte slof, voor mezelf. Het is er nog maar eentje, het was een proefexemplaar. Maar hij pakte nu toch wel erg leuk uit, dus zal ik er nog eentje moeten maken. Dan heb ik voor beide huizen lekker warme sloffen.
Hoe ik daar nu ineens op kwam? Ik wilde het al een hele tijd, maar het is best een onderneming om een groot stuk te vilten en dan er alles netjes uit te knippen.
Afgelopen maandag liep ik in een naastgelegen stad over een boeken/antiek/curiosamarktje, een beetje kijkend naar alle potjes, kopjes, schoteltjes, lepels, sieraden, speelgoed en wat nog meer. Toen zag ik bij 1 kraam een paar houten leesten staan. Ik wil er al een tijdje een paar hebben, om dus een gevilten slof omheen te kunnen trekken, om hem zo in vorm te laten drogen. Nu was het paar een maat 40, eigelijk een beetje te groot. Terwijl ik de leesten oppak, zegt de mevrouw achter de kraam: "ik heb hier nog een paar staan. Ze zijn wel iets kleiner." Precies een maat 39. Heel lief vond ik. En omdat het blijkbaar een enorm slechte verkoopdag was geweest, mocht ik ze allebei voor de helft van de prijs meenemen (voor €9,50 allebei, was geen slechte score)
Maar toen kon ik gisteren, met een vrije ochtend, toch niet zomaar alles laten liggen. Ik had alles in huis en ben gewoon maar begonnen. Het duurde veel minder lang dan ik dacht. Binnen een ochtend had ik een paars/groene slof op 1 van de leesten zitten. (nog wel in 2 stukken, maar het was een begin) Ik had niet helemaal genoeg losse wol om de slof echt heel dik te maken en er zal dus ook nog wel een binnenzooltje in moeten, maar hij is wel gelukt. Maar nu heb ik dus niet genoeg wol om een 2e slof te maken. Dus dat moet er ook maar komen.

Vandaag is het ook enorm tijd voor opruimen. Het is echt te gek voor woorden. Ik hield mezelf steeds voor dat het kwam omdat er regelmatig dingen in dozen gingen (die dozen bleven dan ook weer staan) en Kleine Vent haalde er dan geregeld weer iets uit. Wat dan niet netjes in de kast belandde, maar ergens op de grond ofzo. Het kan nu echt niet meer. Dus er wordt opgeruimd. Tegelijkertijd word er ook langzaamaan steeds meer verhuisd. Kleine Vent z'n kamer is zover klaar dat er dus meubels in kunnen. Dus gaat een deel van zijn speelgoed al die kant op.
En een deel gaat mysterieus verdwijnen. Er ligt zoveel waar hij nooit mee speelt. Dat gaat gewoon weg. Op het moment komt marktplaatsen er ook niet zo van. Alles loopt een beetje door elkaar. Maar komende tijd word er wel weer een bezoekje gebracht aan de ruilwinkel. Misschien vind ik voor m'n punten wel een leuke salon of eettafel. We gaan het zien.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen