donderdag 5 april 2012

Mensen verbazen me soms.

Soms verbaas ik me over hoe mensen reageren op bijzondere omstandigheden.
Gisterochtend stond ik mijn jas aan te trekken om Kleine Vent te gaan halen. Ik stond naast m'n wasrek een beetje naar buiten te staren, een beetje naar de zee van narcissen in het plantsoen hiervoor. Opeens hoor ik een knal en brekend plastic. En als ik iets opzij kijk, ligt er een jongen op de grond met een klein stukje verderop een auto, met een aanzienlijke deuk erin.
En wat ik toen zag, verbaasde me redelijk. De bestuurder van de auto springt uit de auto, met zijn mobieltje al aan zijn oor. De vrienden van de jongen komen op hem afgerend, waarvan ook eentje met een mobieltje aan zijn oor. 2 vrienden gaan naast de jongen zitten en houden hem direct op zijn plek, zodat hij niet beweegt. Op dat moment heb ik de lokale alarmdienst aan de lijn. De mevrouw weet me te vertellen dat er al iemand aan de lijn is en dat er al een ambulance onderweg is. Het is heel duidelijk dat het niet afloopt met een sisser. De jongen ligt op de grond, redelijk hard te gillen. Binnen 30 seconden staat er een mevrouw van het naastgelegen huis bij, met 2 dekens. Ze legt de ene onder de jongen zijn hoofd en de andere over hem heen. Haar man staat naast de bestuurder en praat wat met hem. Binnen 2 minuten staat de wijkpolitie in de straat, die de weg vrij houdt voor de ambulance die er een minuutje later ook is. Op het moment dat de jongen in de ambulance weggevoerd wordt, sta ik net naast de voordeur bij mijn fiets. De mevrouw van de dekens kijkt eens naar de vrienden van de jongen, die nu half op straat een beetje om zich heen staan te kijken. Ze kijkt naar haar man, die even naar haar knikt. Dan roept ze de jongens, of ze misschien wat te drinken willen. Ik las vanmorgen in de krant: de jongen is voorzien van een dubbele beenbreuk en een hersenschudding. En een bekeuring voor het rijden zonder helm, zonder verzekering en op een minibike, wat in Nederland verboden is. Ik denk dat hij voorlopig niet kan en daarna voorlopig niet wil rijden op zo'n ding. En ik was eigenlijk verbaasd, op een goede manier, dat er dus in een noodsituatie als deze, hoe klein ook eigenlijk, er dus vrij veel mensen zijn die heel snel reageren. Zonder eigenbelang. 

Het gekke is: verder had ik echt een goede dag. Ik heb gedaan wat ik graag wilde doen, mijn hooikist experimentje lukte vrij aardig, Kleine Vent liet zich van zijn beste kant zien bij zijn optreden van de muziekles. De stapel strijkwerk is een stukje verder weggewerkt dan ik gepland had en Kleine Vent besloot zelf zijn kledingkast-to-be eens een beetje op te ruimen. Hij werkte ook nog ruim een uur keihard aan zijn werkstuk, waardoor hij eindelijk het eerste stuk af heeft. Vandaag moet het 2e hoofdstuk klaar zijn. En zowaar heeft hij er vertrouwen in, dat als hij weer zo hard werkt vandaag, dat het gewoon lukt. En dat hij weer helemaal bij is dus. Hij maakte zelfs uit zichzelf zijn Spaanse huiswerk. Alles zonder zeuren en zonder gedoe. Dat maakte dat ik wat er smorgens gebeurt was, toch redelijk achter me kon laten. Zeker nu ik weet dat de jongen de komende tijd echt nog wel uit de running is, maar dat het prima in orde komt.

Vandaag staat er weer vanalles op de planning. Alleen niet zo'n drukke dag als gisteren. Vandaag moet ik nog even ergens op bezoek en moet ik nog een start maken met mijn eerste opdracht in mijn module. Ik wil namelijk graag eind april deze module afronden met een goed examen. Ook moet ik nog even de handdoekenplank in de kast opruimen. Elke dag een stukje en inmiddels is de kast bijna opgeruimd. Nog 2 planken te gaan. Misschien dat ik vandaag een poging waag in mijn geïmproviseerde hooikist om mijn aardappelen voor vanavond gaar te krijgen. Eerst even uitzoeken hoe dat het beste gaat.

3 opmerkingen:

  1. Dat is inderdaad een mooie manier om verbaasd te zijn! Je ziet het helaas ook dat niemand omkijkt naar iemand die gewond raakt...

    BeantwoordenVerwijderen
  2. wow wat mooi, ik krijg gewoon kippenvel van je verhaal. Het beeld is wel dat iedereen asocialer wordt, maar het gaat ook wel eens heel goed dus. Fijn dat je het wilde delen, ook al is het voor die jongen natuurlijk een stuk minder fijn.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Prima buurt waar je woont. Gelukkig komt het goed met het jongetje.
    Weet niet dat jongetjes met een helm op moeten fietsen.

    BeantwoordenVerwijderen