donderdag 7 juni 2012

Soms hè. Soms dan zit echt gewoon echt even tegen.
Dan kom ik mijn bed uit om na 10 minuten al te merken dat ik eigelijk gewoon had moeten blijven liggen. Alweer helemaal moe. Maar dat kan dan eigenlijk nooit, want het is vaak op doordeweekse dagen en Kleine Vent zal gewoon naar school moeten.
Dus sleep ik mezelf door het huis om maar bezig te zijn en alles te doen wat er gedaan moet worden. Meestal tot gevolg hebbende dat Kleine Vent ergens gaandeweg zo vervelend doet dat ik bijna ontplof (ligt niet altijd zo erg aan hem overigens). En als ik dan weer thuis ben, dan plof ik op de bank of terug op bed. Om de eerste tijd niet meer op te staan en proberen te genieten van een kopje thee of een glas water en wat ik dan ook maar verder aan het doen ben.
En gisteren had ik echt zo'n dag. Alleen had ik gisteren echt nergens zin in. Geen behoefte aan even tv kijken of een boek lezen. Ik wilde vooral slapen! De irritatie bleef ook nog eens veel te lang hangen, wat gewoon teveel energie kostte, die ik al niet zo had. Pas rond 3en voelde ik me weer half mens.
En omdat ik een hekel heb aan zulke dagen, moet er gewoon iets positiefs bij. Anders blijft het helemaal zo hangen. Dus bedacht ik: ik zet eindelijk de kledingkast verder in elkaar (mijn kant is al tijden klaar, maar Grote Vent had dus nog een ophangrails en een boord staan dat erin moest. Een maand of 7/8 al) En toen dat ook wel 5 a 6 minuten werk was, gooide ik gelijk alle kleding die overal los en in tassen lag er maar in. En toen fixte ik een groot deel van de muur in de kamer voor ons beebje-to-be. Het had klaar geweest om compleet te schilderen, ware het niet dat mijn spullen op waren en dat ik eerst wat nieuws moet halen.
Het grote resultaat: Ik kan weer redelijk fatsoenlijk lopen in mijn eigen slaapkamer, een tevreden gevoel over beebje-to-be kamer, omdat ik straks eindelijk alles kan schilderen en totaal geen zin meer in koken. Dat had ik al de hele dag niet, maar nu helemaal niet meer. Dus plofte ik weer terug op bed, ging wat lezen. Kreeg vrij snel gezelschap van Kleine Vent, die ook gezellig kwam lezen. (zelfs voorlezen voor ons beebje-to-be, waarop ze dus heel druk ging doen) We hebben ons verbaasd over hoe hij de afgelopen 2 jaar steeds beter is gaan tekenen en probeerde hij een tekening na te maken die mijn opa maakte in zijn tekenboek. Met een gewone boterham en een restje van gisteren als avondeten was het ook best prima. Hij vond het helemaal niet erg.
En toen hij daarna ook nog eens zonder zeuren en tijdrekken de douche in verdween, na 2 keer vragen er ook weer uitkwam en zichzelf netjes in bed stopte, was het gewoon weer helemaal goed. Hoe naar en vervelend de dag ook begon, het was toch een leuke en gezellige dag geworden.

Om vanmorgen om 5 uur mijn bed uit te rollen. Niet meer kunnen slapen, wegens een erg actief feestje in mijn eigen buik. Eigenlijk is het wel heerlijk rustig zo.

2 opmerkingen:

  1. Wat fijn dat je toch een goede draai aan de dag hebt kunnen geven. Vervelend hoor, als je telkens zo moe bent. Tja, nog geen 0 jaar en dan al feesten 's nachts. Dat wordt nog wat later als hij/zij groot is ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Herkenbaar hoor, zulke dagen! En idd in de buik een nachtbraker, eruit een nachtbraker ;) ook al hoop ik het niet voor je!

    BeantwoordenVerwijderen