vrijdag 30 november 2012

bijna december al!!!!

En toen was het kaboutertje alweer 10 weekjes oud. En nu al duidelijk lekker bijdehand. Want waarom wachten tot je dingen zou moeten doen. Gewoon doen wat je zelf wil. Zo houdt ze af en toe de fles vast ( hoewel het meer tegenhouden, zodattie niet omvalt is) en op de buik liggen is veel leuker als je goed rondkijkt. En slapen is voor watjes. Overdag dan, want savonds en snacht gaat het dan wel prima.
Maar hoe stoer je ook ben, die nare prikken vallen echt niet mee. Dus gelijk maar het huilen in de 5e versnelling en pas na het aankleden weer rustig worden. Om vervolgens heel tevreden, na een flesje, in slaap te vallen.
En nu slaapt ze dus al een dag of 3 wat meer dan normaal overdag. Wat best heel handig is, met die ouwe man z'n feestje morgen. Bijna alle pakjes in huis, suprise voor Kleine Vent is bijna klaar en de woonkamer is voorzien van 2 bruikbare tafels. Nu nog alle pakjes inpakken.

En tussendoor zit ik nog altijd vol plannen en wensen. Maar totdat het rammelbeertje nog noet af is, begin ik aan niks nieuws. Nu moet ik het nog regelmatig met een kaboutertje op schoot dpen, waardoor er heel veel dingen al afvallen.

woensdag 21 november 2012

woensdag.....

De tijd gaat echt snel. Voor je het doorhebt iser al weer een week voorbij.
En behalve een wisselvallig kaboutertje ( ze sliep gisteren echt een in de dag, tot een uur of 5 vrijwel alleen geslapen) gaat het best okay. Dingen maken gaat echt uiterst traag, maar we gaan vooruit.
Wat enorm helpt is dat ik me echt niet druk hoef te maken over avondeten. Zaterdag had ik een middag vrij en kookte voor de hele week. Er staan nog wel dingen die ik zo kan klaarmaken, maar ik moet niet. Dus met een erg lastig kaboutertje kunnen we toch gewoon eten. En wat deze week niet nodig is, blijft gewoon netjes in de vriezer.

Met dat kaboutertje dat hard groeit, ligt er al een berg kleren die te klein zijn geworden. Hopelijk binnenkort uitzoeken en beetje marktplaatsen. Niet alles gaat weg, maar toch.

Laatst zag ik ook een ruilpagina opduiken bij blogs. Dat is best een leuk idee. Misschien dat ik iets daarmee ga doen. We gaan het zien.

maandag 12 november 2012

zomaar ineens november...

Zo.
Ik ben er heus nog wel. Ik lees wel allerlei blogjes nog steeds. Dat gaat vrij makkelijk met m'n slimme telefoon (waar ik nu toch best dankbaar voor ben, dat ik wel internet heb)
Maar even een berichtje tikken, dat komt er dan minder snel van. Het duurt namelijk erg veel langer dan wanneer ik het gewoon kan typen.
Door een erg aanwezig en vooral niet slapen willend kaboutertje schoot eigelijk alles er een beetje bij in. Dingen als de was en afwas doen plakte ik steeds ergens tussendoor. Zelfs eten koken ging soms gewoon even niet. Of niet zonder gedoe.
Maar ik ga het wel winnen. Tot die tijd zijn ochtenden als vandaag heel fijn. Dat ze zomaar gewoon blijft slapen. Dat als ze wel wakker is, gewoon heel gezellig is (en heel hard aan oefenen is om om te draaien). En dan ineens wel heel lief en aardig gaan slapen als ze moe is. Dat ik dus al alles geveegd heb, rustig de krant gelezen, de was opgehangen, nieuwe was aangezet, de afwasmachine voor de 2e keer aangezet, de aardappels en groente staan al klaar en ik kon rustig gegeten.
En over een uurtje zitten we weer in de bus (en trein) om Kleine vent op te halen. Hopelijk dan een kaboutertje met een vol buikje en lekker in slaap. Vast wel.

Het idee dat ik het sintcadeautje kan gaan maken wat ik graag zou willen, heb ik maar los gelaten. Dat zit er vast niet in. Maar daar kan ik me niet heel druk om maken. Dat komt wel weer. Later een nieuwe kans. Het loopt niet weg gelukkig.
Het nadeel daarvan is wel, dat ik nog meer dingen tegenkom die ik echt heel erg leuk vind. En die ik wel eens zou willen proberen. Zo zag ik een leuk jurkje bij de H.ema hangen. Leuk gebreid met een kabeltje. Maar niet in de goede maat en eigenlijk niet zo in een leuke kleur. Dus wat doe je dan? Patroontje opzoeken en zelf maken. De wol vond ik vlak erna bij de A.ction in leuke kleurtjes (ter aanvulling van het weinige roze in de kast, dat dan weer wel) Maar ook dat blijft voorlopig vast nog wel even liggen. De teddy rammelaar ligt nog in stukken op tafel om afgemaakt te worden. Dat dus eerst.
En opruimen, dat was het plan. Ik loop een beetje achter op schema, maar wat maakt het uit. Ik probeer elke dag een stuk te doen en als kaboutertje beetje lief is, dan wat meer. Maar net vandaag dus nog niet. Nu eerst even rustig geweest en wat andere dingen belangrijke dingen gedaan. Een beetje opruimen probeer ik later vandaag wel weer.