dinsdag 15 januari 2013

wit

En toen! Toen was het ineens echt winter. En lag er zo'n 'dik' pak sneeuw, dat ik er met de kinderwagen niet echt goed doorheen kwam. Maar stug en eigenwijs toch nog boodschappen gaan doen. Wat ik voorlopig dus niet meer hoef te doen. Genoeg in huis nu. Straks maar eens het lijstje in de keuken bijwerken. Daar staan alle mogelijke opties voor avondeten op (tenminste, met wat ik weet wat er is en wat ik zo even kan combineren) Dat is best handig. Ik heb smorgens geen idee wat we gaan eten, maar ik kan zo alles pakken voor alles op het lijstje.

En nu gaan we lekker binnenblijven en naar buiten kijken. Naar de mooie witte sneeuw. En de mensen die er doorheen ploegen, zover die langskomen. Naar de honden die door het plantsoen heen stuiteren. Lekker warm bij de verwarming en straks samen lekker even op de bank. Of samen op de grond liggen en ons helemaal gek lachen. Gewoon omdat het kan. Tot dat we straks Kleine Vent weer moeten halen. Want hoewel hij eigenlijk zelf naar huis zo komen, vertrouw ik vandaag gewoon even de treinen niet en om hem nu een half uur of langer in de kou te laten wachten, is ook zo zielig.

En tussendoor lees ik allerlei blogjes en een schoolboek, kriebel en knuffel ik het Kaboutertje.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen