donderdag 7 november 2013

Bijna voorbij

Ja ik leef heus nog wel. Ookal weer ik dat zelfs soms niet meer zo goed.
Ik heb overduidelijk weinig te melden hier. Het blogjes tikken schiet er gewoon compleet bij in.
Na een jaar gezever met die kabouter over slapen/eten/slapen/eten/slapen is het echt meer een kwestie van de dag doorkomen en dan wel weer eens bedenken dat er nog eentje komt.
Daarbij kwam er ook nog eens een heel naar bericht van school van Kleine Vent waar we echt wel iets mee moesten, maar eigenlijk allebei niet zo wisten wat dan. Het was in ieder geval erg moeilijk. Gelukkig gaat het langzaam de goede kant op, zover als dat mogelijk is.

Maar sinds er hier geen stapel melkproducten meer in het meisje gestopt worden, doet het kaboutertje het al stukken beter. Er zitten soms nachten bij dat ze wel gewoon slaapt (niet in 1 stuk nog, maar even 5 min wakker tegenover gerust 3 uur, doe ik het al voor) Ze eet nu wel weer af en toe een bakje kwark of een plakje kaas, maar ik let er wel op.(na een tijdje helemaal niet, langzaam weer kleine beetjes. Ze is zo gek op kaas en yoghurt/kwark/vla)
En voor mamma (en daarbij ook pappa en broer) scheelt het sinds deze week enorm dat Kaboutertje 2 daagjes naar een hele lieve gastouder gaat. Wat ook ineens nog goed bleek voor de slaap, want afgelopen maandag en dinsdag heeft ze lang geslapen, zonder veel gedoe. En voor het afleren van het drinken uit de fles. Na 2 dagen drinkt ze nu thuis overdag ook gewoon uit d'r tuitbeker (waar ze eerst niks van moest hebben) De 'driftbuien' zijn ietwat heftiger aanwezig, maar duren wat minder lang.
Ik gok dat de grootste reden van bovenstaande is, dat er bij de gastouder ook een klein meisje woont. Een meisje van 8 maandjes ouder, dat net zo eigenwijs is als de mijne. Maar die dus wel uit een tuitbeker drinkt (en goed is in driftbuien. Gelukkig heeft haar moeder dezelfde aanpak als ik. Gewoon laten gaan, gaat over)

De tijd die ik 'over' heb, heb ik ineens over om te vriezerkoken, op te ruimen, alles uit te soppen, te leren, extra boodschappen te doen. En soms vast ook wel eens gewoon helemaal niks te doen. En met een volle dag daarvoor, moet ik het echt wel gaan winnen van de rotzooi hier in huis.
In de vriezer ligt nu genoeg snert voor nog 3 keer eten, nog een extra maaltijd met pittig zoete kip en ik heb ook nog alles in huis om wat quiche in elkaar te flansen. Ook voor pompoensoep overigens. Maar die liggen net wat meer in de weg. Het is zo prettig om een vriezer met allemaal toch gezond eten te hebben, waardoor ik de rest van de week gewoon niet zo moeilijk hoef te doen met eten. Wat altijd het moment is dat Kabouter besluit heel moeilijk te gaan doen. 

Voorzien van een hele fijne nieuwe bank, die z'n naam zeker eer aan doet (ik val steeds in slaap als ik op de bank ga liggen) is het voor mij wel weer eens tijd om te gaan kijken naar het volgende. En dat volgende is nog zoveel. Wat vooral inhoudt: het kost geld. Dus weer sparen. En met m'n laptopje dat al een tijdje stukkig was (dankzij lieve update die ik zelf niet wilde) was dat erg lastig, omdat ik dingen gewoonweg niet kan onthouden op het moment. Maar nu m'n eigen scherm weer terug is, kan ik m'n schema weer inzien en gaan aanpassen voor komend jaar. Een nieuw jaar om opnieuw te beginnen. Want 2013 is alweer bijna voorbij. Het gaat echt zo snel...

1 opmerking:

  1. Het is even buffelen, deze periode met twee kindjes met andere behoeftes (en zeker zo'n handenbindende dreumes... leuk en lief maar wel een vermoeiende leeftijd vond ik altijd...)

    BeantwoordenVerwijderen