zondag 30 augustus 2015

onweer.

En zomaar ineens zat ik om 22:00 met 2 kinderen op de bank.
Dank u wel, lieve onweer. Echt keihard dichtbij.
Maar goed. Half uurtje later oudste weer naar bed. Maar als je peuter ben, dan is wakker ook wakker. Al geslapen, dus een beetje uitgerust.
Dan is slapen wel het laatste wat je wil.
Dus samen nog languit op de bank. Omdat ik toch niks beters te doen had, gelijk maar de gymschoenen besteld die oudste dus nog nodig heeft.
Sinds wanneer is het zo moeilijk om gymschoenen te vinden zonder zwarte zool? die dan niet €100 kosten. Na 3 winkels waar er hier dat soort schoenen verkocht worden, niks gevonden. Of wel leuk, geschikt, maar niet in de juiste maat. Of zitten er hier gewoon de juiste winkels niet meer...

Maar goed, ondertussen staat er een houten regenboog over een stuk treinbaan. Keihard de auto's eronder door laten scheuren. En slapen lijkt vooral niet aan de orde te zijn...

vrijdag 21 augustus 2015

bijna...

De vakantie is nog niet voorbij. Met nog slechts 1 week te gaan, eindelijk een beetje gevoel van vakantie.

Dit jaar geen vakantie budgetten, wilde uitjes of ver weg vakantie. De spaarrekening is al leeg zat.
Dus in plaats van een heleboel extra uit te geven, spaarde ik extra. Van geld dat kwam van verkoop van spullen. De grootste klappen kwamen van 3 dragers en een doek. Maar een beetje speelgoed dat wegging nam dezelfde ruimte in. We zijn er nog lang niet, maar de spaarrekening is alvast wat blijer. Er moet nog veel meer gaan, wat weer wat extra oplevert.
Er moet nog maar een beetje bij voor mijn eerste doel.

Maar dan moet die kerel eerst natuurlijk nog nieuwe sportschoenen, een nieuwe schooltas, naar de kapper.

Maar voor nu, gewoon weer druk zijn met sparen en proberen de financiële maand gelijktijdig met de kalendermaand te laten beginnen. In principe is dat voor mij een week vooruit lopen.

maandag 17 augustus 2015

spelen

Zo'n koffertje op wielen is echt geweldig speelgoed. kabouter gaat er een op hangen, met haar tenen net op de grond. En dan door de kamer scheuren. 'Pas op mamma. Pas op mamma' om dan gewoon keihard op mij af te sturen. Of achter me aan. Ze heeft het er leuk mee.
Of de hoelahoep.die tot haar schouder komt. Rondjes mee draaien, er doorheen lopen, erin springen (mensen bijna voor hun hoofd meppen ermee).
Een doosje pleisters, een houten pak appelsap, een klein zandharkje, wel een echte prik. Ze vermaakt zich er prima mee. Iedereen is slachtoffer.
Net als haar toverstok. Iedereen wordt er mee omgetoverd tot baby.
Ze is met enige regelmaat net als Dora of ineens Blaze (een tekenfilm monstertruck) en dan moeten wij in nood zijn.

Ik vind grappig om te zien wat ze allemaal bedenkt. Alleen is het soms best vermoeiend.

vrijdag 14 augustus 2015

afwerken.

Met hele kleine stapjes probeer ik alle losse eindjes weg te werken. Dat is een nogal lastig verhaal. Het zijn er heeeeel erg veel. Maar elk draadje is er weer 1.
Dat het vakantie is, maakt alles een beetje lastiger. Maar het lukt wel.
De eerste draadjes zijn al vakkundig teruggestopt in de deken waar ze bij horen. Of afgeknipt als de deken al klaar was.
Het grappige vind  ik, is dat bij sommige draadjes die ik afknip, er ineens een nieuw bolletje tevoorschijn komt. Ineens een ingang die er eerst niet was of een optie die ik voorheen niet kende. Of een mogelijkheid waar ik heus wel aan gedacht had, maar het niet zo goed durf.
Elke keer als ik denk dat het hopeloos is/word, is er zo'n nieuw draadje.

Ondertussen ben ik nog steeds aan het opruimen. Deze keer alle dragers en doeken. Omdat de kabouter nauwelijks gedragen meer wil en echt 1 favoriet heeft, mag de rest weg. Alles bij elkaar een redelijke aanvulling voor de spaarrekening. Dus ik hoop dat ze redelijk verkopen. Er zijn er wel binnen een dag 2 de deur uit. En er bleek voor 1 zo veel interesse, dat ik er nog eentje moet maken voor iemand. En dat er iemand vroeg of ik ook voor haar iets zou kunnen maken. we gaan zien hoe.dat uitpakt allemaal. Dat is in ieder geval een klein extra bolletje wat opnieuw tevoorschijn kwam...

maandag 3 augustus 2015

nieuwe poging

Dat bloggen he, dat lukt toch nogal slecht. Ik ben druk met allerlei dingen. Of ik doe gewoon een vrij weinig.
Alleen heb ik een tijdlang gewoon veel te weinig gedaan. Geen motivatie, lamlendig gevoel in mijn lijf en een hoofd wat superdruk bleef, waardoor slapen ook niet lekker wilde. Eindeloos solliciteren, zonder resultaat, te weinig slaap en kindjes die evengoed hun vel niet zo passend meer vonden. Het hielp allemaal niet zo lekker bij gemotiveerd blijven.
Nu gaat het een stuk beter. Anders eten (bijna geen brood meer nu. Niet uit overtuiging, maar havermout nootjes ontbijt en grote salade lunch zijn lekker, gezond en het schijnt mijn lijf goed te doen. ) werkt goed. Behalve meer energie lijken ook voor het eerst in mijn leven mijn nagels niet af te breken. Dat ik er nu wel regelmatig in snij omdat ik er dus niet aan gewend ben, is iets heel wat anders.

Maar beter voelen, meer energie resulteert eindelijk in zichtbare dingen. Deze vakantie zijn er 11 vuilniszakken uit huis gegaan(vuilnis  oude kleren, speelgoed. Allemaal naar de gepaste plek). Ik mik op 20. Met nog 4 weken te gaan, gaat dat best lukken. Er is nog een hele berg werk te doen. Maar er is nu tenminste een echt goed begin gemaakt. Kamer voor kamer op en uitruimen.
Mijn kleine Facebook shopje helpt ook wat mee daarin. Een opruiming in
maakspullen, leverde wat extra vakantie budget en ruimte op.

Kabouter krijgt eindelijk een groter bed, in haar eigen kamer. Waar dan natuurlijk ook de babyschilderingen overschilderd moeten worden. Ze wil geen olifant op de muur. En de muur moet nog meer blauw. Want dat is haar 'lieve kleur'. Maar daarvoor moet
dan alles opgeruimd in wat haar kamer is.

En naast dat alles, groeien beide kids enorm hard. Kleine vent is allang niet klein meer. We delen een schoenmaat, hij is bijna net zo groot als ik. Zijn nieuwe fiets is groter dan de mijne, al staat het zadel nog lager.
Hij heeft nu echt de basisschool afgerond en na de vakantie mag hij opzijn nieuwe fiets naar een echt grote school. Veel dingen zijn gewoon niet meer okay. Hij kan prachtig zeuren en het drama heeft hij nog altijd niet verleerd. Hij wordt gewoon 12, dat is alles.
Kaboutertje is ook alweer bijna 3. ze praat ook voor onbekenden steeds duidelijker en veeeel meer. Ze begint in vlagen meer dapper te worden, als er mensen zijn. En dat haar van haar. Echt fascinerend hoe ze met coupe vulkaanontploffing uit bed kan komen, maar dat het na een half uur gewoon heel normaal zit. En zo lang al. Vandaag ook maar eens actief begonnen met het motiveren om op de pot te plassen. Want dat kan ze al een tijdje. Maar ze had gewoon geen enkele interne motivatie om haar plassen in een pot te doen, in plaats van haar luier. Ze is wel koningin plas ophouden, gerust de hele ochtend. De stickers doen wonderen vandaag.

Daarnaast ga ik weer eens proberen wat meer tiksels te maken. Ik ga ook maar eens veranderen hier. Alles wat updaten. andere kleurtjes en nieuwe plaatjes.