maandag 28 november 2016

Sinterklaas

Het lijkt zowaar echt een beetje winter te worden al. Ik vind het best prima, zolang het zonnetje er maar fijn bij blijft schijnen.
Ondertussen is er overal een beetje vooruitgang gaande. Oudste gaat eindelijk weer kunnen werken aan schoolwerk, al zal dat op zijn vroegst pas in januari/februari rond zijn. Eindelijk is het ineens mogelijk om hem wel thuis schoolwerk te laten doen, via een systeem wat allang voor handen is.
Wat ik wel enorm gek vind is dat dit systeem pas sinds een jaar ook beschikbaar is voor kinderen die psychische problemen hebben. Voor kinderen met lichamelijke problematiek kon dit al zoveel langer. Alsof het ene meer 'ziek' is dan het ander...
Maar goed, dat gaat eindelijk gebeuren.
Zelf inmiddels ook wat meer uitzichten op een 'zinnige' dagbesteding (okay, opruimen en schoonmaken is natuurlijk zinnig, maar het levert geen input op voor mijn hoofd.) Even goed op mezelf passen en niet alles tegelijk gaan willen doen. Dan gaat het me vast wel lukken om in 2017 een eind te komen met mijn eigen doelen.

En met die sinterklaas. Hoe leuk ik het ook vind en hoeveel ik er van hou. Ik hoop deze keer dat het snel voorbij is. We skippen al het sinterklaas journaal elke dag en ik besteed er niet teveel aandacht aan thuis. Kindje met buikpijn en slecht slapen is geen tof feestje.
En nu maar hopen dat dat komt door Sinterklaas en niet door andere dingen.

maandag 14 november 2016

Wintertijd

En toen was het ineens al wintertijd en liet ik weer een hele tijd niks van me horen.
Maar ondertussen is er dus bij de oudste weinig verbetering op gebied van terug naar school gaan. Maar hij wil ondertussen wel weer leren (hij leert zichzelf piano spelen, luistert/kijkt allerlei ted talks en heeft inmiddels een flinke stapel feitjes en andere kennis verzameld over van alles en nog wat)
En de grootste verrassing dit jaar: De kabouterdiva gaat verschrikkelijk graag naar school.
De eerste dag was thuiskomen met het nieuws dat ze een vriendinnetje had gemaakt.
Inmiddels heeft onze diva zelfs een 'clubje' met meisjes uit groep 1 en 2.
En waar het voorheen hele dagen gillen, schreeuwen en vervelend zijn was, is ze nu nog steeds regelmatig lekker aan het schreeuwen of aanstellen, maar echt veel minder vaak. Als ze maar 'werkjes' kan doen, is ze gezellig en kan er zoveel meer.

Verder zijn we vooral erg saai en gebeurt er weinig spannends.
Ik ben in mijn hoofd bezig met van alles, maar dat zijn allemaal nog wel wat toekomstplannen.